มื้อเย็นวันนี้ แน่นอนว่าต้องเป็นหม้อไฟที่เจียงหาวเฝ้าคิดถึงมานาน
เธอปรับเบาะผู้โดยสารด้านหน้าให้ราบ ดึงโต๊ะพับออกมา แล้วขนชุดหม้อไฟขนาดใหญ่ออกมา
เกมไม่เคยงกเรื่องอาหาร โดยเฉพาะชุดหม้อไฟขนาดใหญ่นี่ นอกจากจะมีหม้อไฟฟ้าขนาดเล็กมาให้ในชุดแล้ว ยังมีวัตถุดิบให้เลือกอย่างอลังการ นับคร่าว ๆ ได้ถึงสี่สิบห้าสิบอย่าง ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอกินคนเดียว ต่อให้มาสิบคนก็ยังกินพอ
แต่โต๊ะพับก็เล็กนิดเดียว เธอกินคนเดียวคงกินได้ไม่มาก จึงเลือกมาแค่ไม่กี่อย่างที่ชอบ
ไม่นาน บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยเนื้อวัวส่วนอก เนื้อแกะแคลเซียมสูง เนื้อวัวลายหิมะ เนื้อแกะม้วน ไข่ปลา กุ้งบด ไส้เป็ด และผ้าขี้ริ้ว
งานเลี้ยงเนื้อล้วน
เจียงหาวมองเนื้อเต็มโต๊ะ แล้วหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองเงียบ ๆ ในใจ
เธอไม่ได้ตั้งใจไม่กินผักจริง ๆ โต๊ะมันเล็กเกินไป ไม่มีที่วางต่างหาก
ถึงพี่สาวจะรู้ทีหลัง ก็คงไม่ว่าเธอหรอก ฮิ ๆ
น้ำซุปในหม้อเดือดปุด ๆ อย่างรวดเร็ว เป็นหม้อคู่รสเผ็ดชาลิ้นกับซุปเห็ดที่เธอชอบที่สุด กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้องโดยสาร ชวนให้น้ำลายสอ
เจียงหาวอดใจไม่ไหว รีบใส่เนื้อลงหม้อก่อน มองเนื้อม้วนกลิ้งไปมาในน้ำมันพริกแดง ค่อย ๆ เปลี่ยนสี
ระหว่างรอเนื้อสุก เธอก็ลังเลกับน้ำจิ้มงาและน้ำมันงา
น้ำจิ้มทั้งสองอย่างต่างก็หอมคนละแบบ จะทิ้งอันไหนไปก็เสียดาย
ช่างเถอะ เด็กเท่านั้นที่ต้องเลือก ผู้ใหญ่เอาทั้งหมดอยู่แล้ว!
แต่เธอเพิ่งฉีกซองน้ำจิ้มงาอย่างกระตือรือร้น ตบหน้าผากตัวเองดังเพียะ แล้วนึกขึ้นได้ทันทีว่าไม่มีชาม!