เจียงหาวทำหน้าตกตะลึงจนลูกตาแทบถลนออกมา
เธอคิดไม่ตกเลยว่าตัวเองได้แค่อันดับสองได้อย่างไร
เธอรีบมองไปยังตารางจัดอันดับ อันดับหนึ่งเป็นผู้เล่นที่ใช้ชื่อว่า “เกือบหล่อ”
ดูไม่เห็นมีอะไรพิเศษ ปกติทั้งอันดับระยะทางกับอันดับการใช้ชีวิตก็ไม่เคยเห็นชื่อนี้ แล้วเขาได้อันดับหนึ่งมาได้อย่างไรกัน?
ขณะที่กำลังครุ่นคิด ข้อความจากพี่สาวตัวน้อยก็เด้งขึ้นมาก่อน
“พี่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมพี่ได้ที่สองล่ะ?”
เจียงหาวขมวดคิ้วแล้วตอบกลับไปว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
เพิ่งส่งข้อความออกไป เสียงประกาศของเกมก็ดังขึ้นตรงเวลา
【ยินดีกับผู้เล่นทุกคนที่รอดชีวิตออกจากดันเจี้ยนได้สำเร็จ! ไม่นึกเลยว่าพวกคุณจะมีสมองกันอยู่บ้าง ฉันนึกว่าอย่างน้อยคงตายไปเกินครึ่งเสียอีก ไม่คิดเลยว่าจะเหลือกันมากกว่าสามแสนคน เก่งมาก!
ประกาศรางวัลอันดับดันเจี้ยน: อันดับหนึ่งได้รับ 100 แต้ม 100 เหรียญเกม และหีบแพลทินัม 1 ใบ อันดับสองได้รับ 80 แต้ม 80 เหรียญเกม และหีบทองคำ 3 ใบ อันดับสามได้รับ 50 แต้ม 50 เหรียญเกม และหีบทองคำ 1 ใบ อันดับสี่ถึงสิบได้รับคนละ 30 แต้ม 30 เหรียญเกม และหีบเงิน 1 ใบ】
เจียงหาวจ้องเหรียญเกมหนึ่งร้อยเหรียญกับหีบแพลทินัมตรงตำแหน่งอันดับหนึ่ง แล้วสูดหายใจลึก พยายามทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เธอพร่ำบอกตัวเองซ้ำ ๆ ในใจว่า หีบแพลทินัมจะวิเศษตรงไหนกัน เธอเปิดมาไม่รู้กี่ใบแล้ว ไม่ได้อยากได้สักหน่อย! ไม่อยากได้!
แต่ปลายนิ้วกลับขยับไปขูดพวงมาลัยอย่างห้ามไม่อยู่ จนกดเป็นรอยเสี้ยวจันทร์เรียงกันเป็นแถว
โอ๊ย แต่ก็ยังโมโหอยู่ดี!
ไม่ได้การแล้ว เธอต้องไปดูให้รู้ว่า “เกือบหล่อ” นั่นเป็นใครกันแน่ ถึงได้อันดับหนึ่งของดันเจี้ยนมาได้อย่างไร?
หรือมีรายละเอียดบางอย่างในดันเจี้ยนที่เธอไม่ได้สังเกตเห็น?
พอเข้าไปในช่องแชต ข้อความก็ไหลพรืดจนแทบอ่านไม่ทัน