ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 88 ฉันขอรายงาน!!!

7 นาที· 1.6K คำ

เจียงหาวมองดูเกราะป้องกันบนรถออฟโรดถูกสกิลสารพัดถล่มจนเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะ แสงน้ำ เพลิง และสายฟ้าปะปนกันยุ่งเหยิง ค่าพลังชีวิตลดฮวบอย่างบ้าคลั่ง

จากนั้นก็มองรถแข่งที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งมีเกราะป้องกันคลุมอยู่เหมือนกัน รับความเสียหายจากเกราะหนามสะท้อนกลับไปจนหมด และจนถึงตอนนี้ก็ยังไร้รอยขีดข่วน เธอถึงกับโกรธจนหัวเราะออกมา

เกมนี้มันไม่เหลือยางอายสักนิดแล้วใช่ไหม?

ก่อนหน้านี้กลุ่มแสงที่เธอสุ่มได้ ไม่ก็เป็นไอเทมใช้ครั้งเดียว ไม่ก็มีผลนานสุดแค่ 3 วินาที แถมยังเคยสุ่มได้การ์ดด้านลบที่หักพลังงานไป 50% โดยอัตโนมัติอีกด้วย

เกราะป้องกันแบบมีผลยาวนาน ของดีที่ลบล้างผลด้านลบพวกนี้ เธอไม่เคยสุ่มได้เลยสักชิ้น

แต่พอมาถึงแมงมุมตัวนี้ กลับสุ่มได้เกราะป้องกันแบบมีผลยาวนานเสียอย่างนั้น

ได้สิ จะวัดกันที่ความอึดใช่ไหม?

งั้นมาดูกันว่าใครจะทนไม่ไหวก่อน

เธอสั่งให้ระบบขับขี่อัตโนมัติของเอไอขับเข้าใกล้รถแข่ง ก่อนหันไปตะโกนเรียกเบาะหลัง “หมาป่าใหญ่!”

หมาป่าใหญ่เดือดดาลมานานแล้ว พอได้ยินเจ้านายเรียกชื่อ ก็หยิบขวดกระป๋องมูลแพะขึ้นมาแล้วขว้างใส่รถแข่งทันที

ขวดลอยเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ พุ่งชนเกราะป้องกันของแมงมุมอย่างแม่นยำ

เสียงระเบิด “ตูม!” ดังขึ้น ขวดใบที่สองก็พุ่งตามไปติด ๆ

หมาป่าใหญ่ขว้างอย่างเมามัน ใบแล้วใบเล่า ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ส่วนจินจินใช้หางสามเส้นที่มีหนามกระดูกขึ้นเต็มฟาดใส่รถแต่งสีดำของแมงมุมไม่ยั้ง รวดเร็วจนเหลือเพียงเงาสีทอง หางฟาดต่อเนื่องกระแทกเกราะป้องกันดังเปรี๊ยะปร๊ะ จนรถแข่งสั่นสะเทือนเป็นระลอก

เอ้อร์เฟิ่งเองก็นำฝูงผึ้งพุ่งเข้าหารถแข่ง พวกมันเกาะทับกันเป็นชั้น ๆ บนเกราะป้องกัน พยายามกัดกร่อนค่าพลังชีวิตของเกราะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป