ข่าวร้าย โต๊ะคราฟต์ที่เจียงหาวเฝ้าฝันถึงไม่ได้ออกมา
ข่าวดี ของทุกชิ้นที่ได้มาล้วนจำเป็นทั้งนั้น!
น้ำกับอาหารไม่ต้องพูดถึง กระดาษชำระ เสื้อผ้า ชุดชั้นใน อย่างไหนไม่สำคัญบ้าง?
ถึงเจียงหาวจะเป็นคนพิการขา แต่เธอก็เป็นคนพิการขาที่รักความสะอาด
โดยเฉพาะหลังจากขยับขาไม่ได้ เธอก็ไวต่อกลิ่นตัวเป็นพิเศษ เมื่อก่อนอยู่บ้านแทบอยากอาบน้ำวันละแปดรอบ
หลังถูกดึงเข้ามาในเกมเอาชีวิตรอดบนถนน เธอทำได้แค่จำใจอดทน ไม่มีทางเลือก แค่จะมีชีวิตรอดก็ต้องใช้แรงทั้งหมดแล้ว เรื่องจุกจิกอื่น ๆ จึงทำได้แค่พักไว้ก่อน
ตอนนี้ดีแล้ว ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าชุดนี้ที่ชุ่มเหงื่อแล้วตากจนแห้ง วนเวียนหมักหมมซ้ำไปซ้ำมาอีกต่อไป
เจียงหาวยังไม่มีเวลาแม้แต่จะดูพิมพ์เขียวอีกหลายแผ่นด้านหลังให้ละเอียด ก็รีบคว้าเสื้อผ้าสะอาดออกมาเตรียมเปลี่ยนทันที
เธอทนต่อไปอีกวินาทีเดียวไม่ไหวแล้วจริง ๆ
เพราะครั้งนี้ได้น้ำมาไม่น้อย เธอจึงฟุ่มเฟือยถึงขั้นเทน้ำแร่ครึ่งขวดมาเช็ดตัว
หลังขยับขาไม่ได้ การทำเรื่องพวกนี้ก็ลำบากเป็นพิเศษ ทุกการเคลื่อนไหวต้องพยุงตัวกับเบาะแล้วค่อย ๆ ทำ แต่ตอนนี้ความปรารถนาที่จะทำตัวให้สะอาดเอาชนะทุกอย่าง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงหาวก็จัดการตัวเองจนเรียบร้อยอย่างยากลำบาก ผมยังเปียกชื้นแนบอยู่ข้างแก้ม แต่ทั้งตัวกลับสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ราวกับวิญญาณเบาลงไปสามชั่ง
เธอป้อนน้ำเย็นให้เจ้าตัวเล็กทั้งสองตัวคนละนิด ดื่มเองอีกสองอึก แล้วหยิบซูชิสองสามชิ้นยัดปากให้อิ่มท้อง จากนั้นจึงมีเวลาหยิบพิมพ์เขียวออกมาดูทีละแผ่นอย่างละเอียด
ดูไปก็อดทอดถอนใจไม่ได้ ไม่เสียทีที่เป็นหีบสมบัติแพลทินัม ดูสิ ของดีทั้งนั้น
พิมพ์เขียวห้องอาบน้ำมิติพับได้ไม่ต้องพูดถึง นี่เป็นของจำเป็นที่ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตบนถนนอย่างแน่นอน แถมยังรวมกับห้องน้ำเป็นหนึ่งเดียว ปัญหาเรื่องขับถ่ายทั้งสามอย่างก็จัดการให้เสร็จสรรพ