เกมเงียบไปนานเต็มหนึ่งนาที ก่อนจะยอมพูดขึ้นในที่สุด “ได้ ขอแค่คุณไม่แจ้งเรื่องฉัน ฉันจะส่งวิดีโอบันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดในดันเจี้ยนไปยังบัญชีบนจอแสงของคุณเดี๋ยวนี้”
เจียงหาวยิ้มหวาน “วางใจเถอะ ฉันพูดคำไหนคำนั้น แต่อย่าส่งวิดีโอมาไว้บนจอแสงของฉันนะ ขอเป็นแฟลชไดรฟ์แยกต่างหาก”
ระบบเกมควบคุมจอแสงของผู้เล่นทุกคนอยู่ ส่งเข้าไปในบัญชีเธอแล้ว มันก็ลบออกได้ทันที
มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมรับข้อเสนอนี้
เกมเงียบไปสองวินาที สุดท้ายก็ยอมตอบรับอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะโยนแฟลชไดรฟ์ใส่มือเจียงหาว
เจียงหาวรับแฟลชไดรฟ์ไว้ แล้วหันไปเรียกผู้ช่วยตัวน้อย “ไปตรวจแฟลชไดรฟ์อันนี้ที มีไวรัสหรือโปรแกรมทำลายตัวเองไหม วิดีโอข้างในเป็นภาพบันทึกจากดันเจี้ยนหรือเปล่า ครบถ้วนไหม มีอะไรตกหล่นหรือเปล่า”
เกมรู้สึกเหมือนจะโกรธจนระเบิด “คุณคิดว่าฉันเป็นอะไร? ในเมื่อฉันยกแฟลชไดรฟ์ให้แล้ว จะต้องแอบเล่นสกปรกอะไรกับมันด้วยหรือไง?”
เจียงหาวยิ้ม ในอดีตเกมก็เล่นสกปรกแบบนั้นมาไม่ใช่น้อย
เกมเข้าใจความหมายของเธอ โกรธจนแทบหัวหมุน เสาอากาศสั่นระริกราวกับตะแกรงร่อน
ผู้ช่วยตัวน้อยทำงานได้ดีมาก ใช้เวลาแค่นาทีเดียวก็ตรวจทุกอย่างในแฟลชไดรฟ์เสร็จ “คุณลูกค้า แฟลชไดรฟ์ไม่มีปัญหาเลยค่ะ”
เกมแค่นเสียง “คราวนี้วางใจแล้วใช่ไหม”
เจียงหาวเก็บแฟลชไดรฟ์ “พูดอะไรอย่างนั้น ฉันไม่เคยไม่ไว้ใจคุณเลย คุณเป็นระบบที่เก่งที่สุดบนถนนสายนี้ ผู้เล่นธรรมดาอย่างฉันจะกล้าไปงัดข้อกับคุณได้ยังไง”