ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 91 ฉันคืออันดับหนึ่ง ใช้รถเข็นไล่สังหารทั่วถนนเอาชีวิตรอด

6 นาที· 1.5K คำ

จากนั้นทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เจียงหาวคาดไว้ทุกประการ

ระบบเกมแทบไม่ต้องคิดก็ตอบตกลงอย่างเด็ดขาด แถมเพราะเจียงหาวเป็นฝ่ายถอยให้ก่อน มันจึงรู้สึกซาบซึ้งขึ้นมาเล็กน้อย

ถึงอย่างไร ก็ไม่มีใครรู้ดีไปกว่ามันแล้วว่ายัยง่อยนี่รับมือยากแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอกลับยอมอ่อนข้อให้ก่อน ดูท่าเธอก็ไม่ได้น่ารำคาญขนาดนั้นนี่นา

“ฉันส่งของไปไว้ในบัญชีเธอแล้ว ต่อไปนี้ฉันก็ไม่ติดค้างอะไรเธอแล้วนะ”

เจียงหาวยิ้มพลางพยักหน้า

หลังจากส่งเจ้าลูกบอลกลมเล็ก ๆ จากไป สิ่งแรกที่เธอทำคือหยิบเหรียญนำโชคออกมา

วันนี้ยังเหลือโอกาสครั้งสุดท้าย ถ้าออกก้อย เธอก็รอเปิดหีบพรุ่งนี้แล้วกัน

หีบเพชรสองใบ ถ้าไม่ใช้เหรียญนำโชคเพิ่มรางวัลให้เป็นสองเท่า ก็เท่ากับสิ้นเปลืองของดีชัด ๆ

เธอดีดเหรียญด้วยนิ้วโป้ง เหรียญหมุนคว้างกลางอากาศสองสามรอบ ก่อนจะตกแปะลงบนหลังมือ

หัว

มุมปากเจียงหาวยกขึ้น วันนี้เหรียญนำโชคเข้าข้างเธอไม่น้อยเลย

เธอหยิบหีบเพชรทั้งสองใบออกมา

เมื่อเทียบกับหีบแพลทินัมแล้ว หีบเพชรมีขนาดเล็กกว่ามาก ใหญ่กว่าฝ่ามือเพียงนิดเดียว

ตัวหีบเป็นสีเงินขาว ฝาหีบทั้งสี่มุมประดับเพชรเม็ดเล็กระยิบระยับ ผิวหีบปกคลุมด้วยแสงสีเงินที่ไหลวน รัศมีเคลื่อนไปตามเหลี่ยมมุมอย่างเชื่องช้า สว่างวูบวาบไม่แน่นอน

ด้านหน้าฝังอัญมณีใสขนาดเท่านิ้วโป้งสองเม็ด ภายในมีละอองดาวละเอียดลอยอยู่ ระยิบระยับและหมุนช้า ๆ ตัวล็อกเป็นสีเงินเข้ม สลักลายเถาวัลย์วิจิตรซับซ้อน ระหว่างเถาวัลย์ฝังเส้นทองบางเฉียบไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป