ห้วงอเวจีกาลอวกาศ ทุกคนบนโลกสีน้ำเงินล้วนรู้จักดี
เพราะปีศาจที่ถูกทุกคนชิงชังนั้นก็มาจากห้วงอเวจีกาลอวกาศ ในประวัติศาสตร์การฟื้นคืนวิญญาณปราณ ห้วงอเวจีกาลอวกาศปรากฏตัวขึ้นก่อนประตูสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เสียอีก
เพียงแต่ห้วงอเวจีกาลอวกาศถูกหมอกอสูรดำทะมึนปกปิดไว้ตลอด ตั้งอยู่ในอาณาจักรอสูรเริงระบำที่ชื่อเสียขจายขจร ผู้คนทั้งหลายจึงไม่เคยได้เห็น
เหรินเจี๋ยพลันตื่นตัวขึ้นมาทันที "ผู้ทำพันธสัญญาอสูร? ทำไมผมไม่เคยได้ยินมาก่อน?"
โนหยานยิ้ม "นายก็ต้องไม่เคยได้ยินอยู่แล้ว ผู้ทำพันธสัญญาอสูรไม่ใช่ข้อมูลที่พวกไก่อ่อนอย่างนายจะเข้าถึงได้หรอก"
"อย่างที่นายบอก ห้วงอเวจีกาลอวกาศก็เหมือนกับประตูสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ เลือกบางคนเข้าเหมือนกัน แล้วเปลี่ยนให้พวกเขากลายเป็นผู้ทำพันธสัญญาอสูร!"
"ผู้ถูกเลือกจะได้ทำพันธสัญญากับปีศาจ ได้ครอบครองยีนอสูร"
"พลังก็แกร่งกล้าไม่แพ้กัน ทั้งยังมีความสามารถในการเป็นอสูรอีกด้วย! แต่น่าเสียดายตรงที่ พันธสัญญานี้จะกลายเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิตของผู้ทำพันธสัญญาอสูร และติดตามตัวเขาไปชั่วชีวิต…"
"ดังนั้น…ผู้ทำพันธสัญญาอสูรก็คือพวกบ้าที่น่าสงสาร!"
เหรินเจี๋ยอึ้ง "ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?"
พวกบ้า?
ตัวเองไม่ได้อยากเป็นพวกบ้านี่นา?
จากคำอธิบายของโนหยาน ตัวเองก็กลายเป็นผู้ทำพันธสัญญาอสูรเต็มตัวไปแล้วนี่หว่า
เพราะต้นปีศาจนั่นเอง ทำให้ตัวเองทำพันธสัญญากับอสูรอัคคีอย่างงง ๆ ได้ครอบครองความสามารถในการเป็นอสูร
นี่คงไม่มีผลข้างเคียงอะไรใช่ไหม?
โนหยานพูดต่อ
"จะว่าไปแล้ว ผู้ทำพันธสัญญาอสูรกับผู้รับพรจากเทพ ก็เป็นสองขั้วที่ตรงข้ามกันสุดขั้ว แต่ว่าเมื่อเทียบกับผู้รับพรจากเทพแล้ว ผู้ทำพันธสัญญาอสูรไม่ได้สบายแบบนั้น"
"อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ ผู้รับพรจากเทพจำเป็นต้องรักษาความศรัทธาต่อเทพเจ้าให้มากพอในทุกวัน ถึงจะไม่ถูกไฟศักดิ์สิทธิ์เผาร่าง ต้องใช้พลังศรัทธาบวงสรวงเทพเจ้า"