ออกจากห้องทดลองชีวภาพหัวเทียน เหรินเจี๋ยเดินเท้าเปล่ามุ่งหน้ากลับบ้านในเขต 69
ตลอดทางมองเห็นหอคอยสีขาวตั้งตระหง่านอยู่ทั่วจิ่นเฉิง หอคอยทรงเพรียวบาง สูงทะลุพันเมตร
ปลายยอดหอสีขาวติดตั้งลูกบอลยักษ์ เปล่งแสงสีแดงฉานเป็นระลอก
หากมองจากที่สูงลงมายังจิ่นเฉิง หอคอยสีขาวพวกนี้ราวกับหอกของเทพเจ้าที่ทิ่มแทงลงมายังพื้นพิภพ!
หอคอยสีขาวเหล่านี้คืออุปกรณ์ป้องกันภัยปีศาจขนาดใหญ่ที่ทางการสร้างขึ้น หากเกิดภัยปีศาจระดับสูงที่ไม่สามารถปราบปรามได้ทันท่วงที ก็จะเปิดหอคอยสีขาวในพื้นที่นั้น
สร้างม่านพลังกั้น จำกัดภัยปีศาจไว้ในพื้นที่เฉพาะ ป้องกันไม่ให้ขยายวง สร้างความเสียหายแก่เมืองและประชาชนมากขึ้น
กรมซือเย่าเรียกหอคอยสีขาวพวกนี้อย่างติดตลกว่า "ไม้ขีดไฟ" นับเป็นทิวทัศน์งดงามแห่งหนึ่งของเมืองแห่งประกายดาว
เพียงแต่ไม่มีใครอยากเห็นไม้ขีดไฟถูกจุดขึ้นมา...
ภายใต้การรุกรานของภัยปีศาจ เมืองเอกประกายดาวทั้งสามสิบสามแห่งของต้าเซี่ยได้สร้างมาตรการรับมือภัยปีศาจจนสมบูรณ์แล้ว เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของประชาชน
เหรินเจี๋ยเดินพลางสำรวจพื้นที่ทะเลสาบกระจกไปด้วย ตอนนี้เพียงใช้จิตคิด ร่างจิตของตนก็ปรากฏในทะเลสาบกระจก
บัดนี้เขาถึงมีเวลาพินิจพื้นที่นี่อย่างละเอียด
เหนือต้นปีศาจ กิ่งหลักอัคคีอสูรกำลังลุกไหม้อยู่ ผลจิตอสูรยังร้อนแรง!
ไม่นานเหรินเจี๋ยก็พบว่า กิ่งอัคคีอสูรไม่ได้สว่างทั้งหมด ส่วนที่ลุกไหม้มีแต่กิ่งหลัก ส่วนกิ่งแขนงนับร้อยที่แผ่ออกจากกิ่งหลักยังคงมอดสนิท เหมือนยังไม่ถูกปลดล็อค...