การแข่งขันจบลงอย่างสมบูรณ์
สามคนนั่งเบียดกันบนโซฟาคุยกันจนฟ้าสว่าง
เฉินซินอี๋ทนไม่ไหวแล้ว หาวติดกันสามครั้ง น้ำตาไหลออกมา
หลินซือเหยียนลุกขึ้นไปทำอาหารเช้าในครัว หยิบไข่ เบคอน และขนมปังปิ้งออกจากตู้เย็น อย่างคล่องแคล่ว
เว่ยอี้ไปล้างหน้าที่ห้องน้ำ แถมแวะเข้าห้องน้ำด้วย พอออกมาอาหารเช้าก็วางอยู่บนโต๊ะแล้ว
สามคนกินข้าวกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไรมาก
เว่ยอี้ยังมีแรงดี เพราะชินกับการนอนดึก แต่สองพี่สาวที่ปกติไม่ค่อยได้นอนดึก อยู่ทั้งคืนจนหมดแรงพูด
เฉินซินอี๋กินเสร็จก็ทรุดตัวลงบนโซฟา หยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาคนในร้าน "วันนี้หยุด มีอะไรให้คุยกับผู้จัดการร้าน"
หลินซือเหยียนก็ส่งข้อความลาเหมือนกัน เหตุผลของเธอจริงจังกว่า "ไม่สบาย ขอลาหยุดหนึ่งวัน"
"ไปนอนเถอะ" เฉินซินอี๋ลุกจากโซฟา ดึงหลินซือเหยียนเข้าห้องนอนใหญ่
เว่ยอี้ไม่ได้กลับห้องตัวเอง เขาเปลี่ยนเป็นชุดวอร์มลงไป ตีหมัดอยู่ที่สวนสองสามยก
ลุงโจวยังคงเล่นไทเก็กอยู่ข้างแปลงดอกไม้เหมือนทุกวัน ทั้งคู่ยิ้มให้กัน แล้วก็ต่างคนต่างเล่น
พอเว่ยอี้เก็บลมขึ้นไปอาบน้ำเสร็จแล้วนอนลงบนเตียง แดดนอกหน้าต่างก็สูงมากแล้ว