วันที่ 22 ถึง 24 มิถุนายน สามวัน เก้าแมตช์
กลยุทธ์ของเว่ยอี้ไม่เปลี่ยน: จงใจแพ้ครึ่ง ชนะครึ่ง
เดิมพันทั้งหมดในเก้าคู่นี้ประมาณสิบล้านบาท ชนะสองเกมพลิกความคาดหมาย
เกมหนึ่งคือเบลเยียมชนะแอลจีเรีย 2-1 ราคาต่อรองเก้าเท่า
อีกเกมคือรัสเซียเสมอเกาหลีใต้ 1-1 ราคาต่อรองยี่สิบห้าเท่า
รวมกับเดิมพันเล็กๆ น้อยๆ อื่นๆ สามวันได้กำไรสุทธิประมาณเก้าล้านหกแสน
สินทรัพย์รวม สามสิบเอ็ดล้านหกแสน
เว่ยอี้มองตัวเลขยาวๆ ในหน้าคงเหลือ จิตใจกลับสงบกว่าที่ผ่านมา
แน่นอน
รอยยิ้มมังกรบิดปากยังเลี่ยงไม่ได้
เที่ยงวันที่ 25
เฉินซินอี๋กลับมาส่งข้าวด้วยตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
และไม่ได้กลับมาคนเดียว หลินซือเหยียนเดินตามหลังมา มือถือกล่องอาหารหลายกล่อง
สภาพของเฉินซินอี๋วันนี้ต่างจากปกติโดยสิ้นเชิง ปกติเธอกลับบ้านสิ่งแรกคือเปลี่ยนรองเท้าเปลี่ยนเสื้อผ้า วันนี้สิ่งแรกคือวิ่งไปที่หน้าห้องเว่ยอี้
"เอาโทรศัพท์ออกมา! เปิดคอมพิวเตอร์!"
เว่ยอี้นอนเหม่ออยู่บนเตียง ตกใจกับท่าทางของพี่สาว
"พี่ สิบสองโมงถึงจะประกาศผล อีกไม่กี่นาทีเอง"
"เปิดก่อนเปิดก่อน เผื่อมันประกาศก่อน!"
หลินซือเหยียนจัดอาหารอยู่ที่โต๊ะ ได้ยินเสียงด้านนี้ก็มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
สามคนนั่งลงที่โต๊ะ อาหารที่เฉินซินอี๋แพ็คมาจากร้านของเธอเอง: ซี่โครงหมูน้ำตาล ผัดผักรวม ซุปสาหร่ายกับไข่ และปลาคาร์พแดงตุ๋น
"ปลา" กับ "เหลือ" ออกเสียงคล้ายกัน เอาฤกษ์เอาชัย
เว่ยอี้มองปลาตัวนั้น คิดในใจ: คะแนนห้าร้อยหกสิบจะต้องเอาฤกษ์อะไรอีกล่ะ