ท่านผู้ตรวจสอบอาวุโสเงียบไปครู่หนึ่ง ส่ายหน้า "งานสายลับ ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งปลอดภัยสำหรับพวกเขามากเท่านั้น ดังนั้น เรื่องนี้ในตอนนั้นจึงมีผู้ประสานงานเพียงไม่กี่คนที่รู้"
"เพื่อให้ดูสมจริง และไม่ให้ตระกูลหลงสงสัย ในตอนนั้นสำนักงานตรวจสอบบัญชีตรวจสอบบัญชีที่เกี่ยวกับพ่อแม่ของคุณ เป็นการตรวจสอบจริง หลังจากตรวจพบปัญหาใหญ่หลวง ตั้งแต่การจับกุมโดยโรงพัก ไปจนถึงการยื่นฟ้องโดยสำนักงานอัยการ และการพิพากษาของศาล ทุกอย่างดำเนินไปตามขั้นตอนปกติ"
เรื่องนี้ชูหว่านรู้ มันดำเนินไปตามปกติจนไม่สามารถเป็นปกติได้มากกว่านี้แล้วจริง ๆ
เพราะเหตุนี้เอง ในช่วงนั้นทุก ๆ วันเธอใช้ชีวิตอย่างงงงวยและหวาดกลัว ไม่เพียงแต่ถูกเพื่อนร่วมชั้นเยาะเย้ยที่โรงเรียน แม้แต่เพื่อน ๆ ก็ยังพากันตีตัวออกห่าง
ครั้งหนึ่งเธอรู้สึกว่า ฟ้าถล่มทลาย
นี่ก็คือเหตุผลที่ตอนนั้นเจี่ยงเจี๋ยถึงได้มั่นอกมั่นใจนักว่าชูหวยชิงกับเมิ่งเสียนมีความผิด เพราะว่าเธอมีส่วนร่วมในการสืบสวนห่วงโซ่พยานหลักฐานและการยื่นฟ้อง
ตอนนี้ชูหว่านหวนนึกอีกครั้ง ในช่วงตั้งแต่พ่อแม่ถูกตัดสินจำคุก หน่วยงานระดับสูงน่าจะเข้ามาแทรกแซงแล้ว เพราะพวกเขาไม่ได้ถูกควบคุมตัวจริง ๆ แต่เปลี่ยนไปซ่อนตัวอย่างลับ ๆ ในอะพาร์ตเมนต์
.
ฟ้าค่อย ๆ มืดลง เมิ่งหวยจินเดินจากใต้ต้นหอมหมื่นลี้ไปยังศาลา ติดเป็นนิสัยลูบคลำไปตามตัว นั่นเป็นท่าทางที่ต้องการสูบบุหรี่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนึกถึงคำกำชับของท่านฉีขึ้นมาได้หรือไม่ เขาถึงได้ล้มเลิกความคิดนั้น
มีพี่เลี้ยงนำน้ำชามาให้เขา เขาดูกระหายน้ำมาก ไม่ได้ใช้ถ้วยชาเล็ก ๆ รินน้ำชาจากกาชาเคลือบสีเขียวหม่นที่ดูประณีตงดงามใส่ลงในถ้วยใหญ่ทั้งหมด แล้วดื่มหมดในอึกเดียว
"นิสัยเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่มีแบบแผน หัวรั้น ทำตัวเหลวไหล แต่ว่าตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว สุขุมขึ้นไม่น้อย"
ท่านผู้ตรวจสอบอาวุโสรู้สึกตัวว่าพูดออกนอกเรื่อง จึงรวบรวมความคิด กล่าวต่อ "ในตอนนั้นความเห็นของทางเบื้องบนคือรอจนกว่าจะจับกุมตระกูลหลงได้ ยึดสินค้าที่น่าสะพรึงกลัวพวกนั้นเสร็จแล้ว ค่อยเปิดเผยความจริงแก่สาธารณะ"