คุณหมอโรงพยาบาลสัตว์เลี้ยงไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอชูหว่าน
ในช่วงกว่าหนึ่งปีที่เป่ยเฉิง เธอมักจะมากับเมิ่งหวยจินเพื่อพาแมวมาฉีดวัคซีน
แต่ตอนนั้น คนนำคือเธอ ส่วนใหญ่เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถ
ภายหลังบทบาทสลับกัน เด็กสาวอบอุ่นที่ชอบยิ้มแย้มไม่ปรากฏตัวอีกเลย กลับกลายเป็นชายหนุ่มเย็นชาขรึมที่อุ้มแมวมาโรงพยาบาลเพียงลำพัง
แม้จะหลายปีแล้วที่ชูหว่านไม่โผล่มา แต่คุณหมอก็จำเธอได้ทันทีที่เห็น
ผู้อำนวยการเพิ่งโดนสองสายตาของเมิ่งหวยจินขู่จนขวัญหนีดีฝ่อ ตอนนี้ไม่กล้าสบตาคุณผู้นำใหญ่วีไอพีตรง ๆ ได้แต่ถามชูหว่านว่า "คุณหนูไปเรียนต่อต่างจังหวัดมาหลายปีหรือครับ"
ชูหว่านยื่นแมวให้เขา ตอบว่าใช่
"มิน่าล่ะ หลายปีไม่เจอกันเลย" คุณหมอใจดีมีเมตตายิ้มแย้ม กล้าชำเลืองมองชายข้างกายเธอ "หลายปีที่ผ่านมามีแต่คุณชายเมิ่งมาคนเดียว พวกเราก็เลยนึกว่าแมวเป็นของคุณชาย"
ชูหว่าน "…………"
นี่มันจี้เส้นสุด ๆ เลยนะคะคุณหมอ
หลังจากถังถงฉีดวัคซีนเสร็จ ก่อนที่เมิ่งหวยจินจะไปอุ้มแมว เขาถอดเสื้อนอกก่อน แล้วยื่นส่งให้ชูหว่านตามมารยาท
เธอชำเลืองมองสายเอี๊ยมสีดำนอกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา และกระดุมข้อมือที่แขนเสื้อ อดเลิกคิ้วไม่ได้
ว่ากันว่านี่คือการแต่งตัวของชายหนุ่มมาดผู้ใหญ่สไตล์เก็บกดตัณหา ช่างยั่วเย้ายวนใจอย่างชัดแจ้ง หล่อเหลาอย่างถึงที่สุด
สาว ๆ ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็ตื่นเต้นกระซิบกระซาบกัน ร้องเสียงหลงต่ำ ๆ แล้วแอบหยิบมือถือออกมาจะถ่ายรูป
เมิ่งหวยจินส่งสายตาเรียบ ๆ ให้ผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการเลยรีบห้ามพวกสาวขี้หลงที่ถ่ายรูปกันพล่าน
ชูหว่านใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะรับเสื้อนอกสีดำที่เขายื่นมาให้ เดินตามเขาออกจากโรงพยาบาลสัตว์