ท่านกั๋วกงมีความสัมพันธ์อันดีกับฮ่องเต้ ผู้ใดจะได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ก็ขึ้นอยู่กับคำพูดของเขา
เพียงเขาเอ่ยปากคำเดียวเท่านั้น
เขาสนิทกับลู่ฉู่ซานยิ่งกว่าพี่น้องแท้ ๆ เสียอีก
หลังซื่อจื่อเฟยออกจากเรือนหลักแล้ว ในใจก็ยังไม่สงบ
ในหัวนางมีแต่ภาพจืออิ๋งนอนอยู่บนเตียงในเรือนหลัก แผนการครองตำแหน่งนายหญิงแห่งจวนกั๋วกงยังไม่ทันสำเร็จ คงไม่ถูกแผนสาวใช้ข้างห้องของฮูหยินผู้เฒ่าทำลายตั้งแต่ยังไม่เริ่มหรอกกระมัง
นางต้องหาทางตั้งครรภ์ให้ได้โดยเร็ว
ซื่อจื่อเฟยเริ่มร้อนใจเรื่องมีบุตรแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่าได้ข่าวจึงเดินทางมา ทว่าคลาดกับซื่อจื่อเฟยพอดี
ในอกนางอัดแน่นด้วยเพลิงโทสะ หูซื่อผู้นี้ช่างกำเริบเสิบสานนัก ตนเองมีบุตรไม่ได้ก็แล้วไปเถิด ยังเอาแต่บ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้จิ่งเสียนรับอนุ แม้แต่สาวใช้ข้างห้องก็ไม่ยอมให้เข้าไปอยู่ในห้องของซื่อจื่อ
บัดนี้ถึงกับวางยาทำให้คนเป็นหมันอีกด้วย
จืออิ๋งดูเป็นคนที่มีบุตรง่าย หากทำให้หลานรักของนางต้องสูญสิ้นโอกาสมีทายาทขึ้นมาจริง ๆ นางจะจัดการซื่อจื่อเฟยให้สาสม
เดิมทีฮูหยินผู้เฒ่าก็กังวลเรื่องทายาทของจวนกั๋วกงอยู่แล้ว พอได้ยินเรื่องยาทำให้เป็นหมันก็ยิ่งนั่งไม่ติด นางตรงไปยังเรือนหลัก พอได้ยินกับหูว่าหมอประจำจวนยืนยันว่าร่างกายของจืออิ๋งไม่เป็นอะไร จึงค่อยวางใจ
นางจับมือจืออิ๋งมาตบเบา ๆ “อยู่ในเรือนหลักอย่างสบายใจเถิด ผู้ใดเรียกก็อย่าไป โดยเฉพาะซื่อจื่อเฟย”
ฮูหยินผู้เฒ่าแสดงความไม่พอใจออกมาทางสีหน้า ทั้งยังเอ่ยชื่อซื่อจื่อเฟยออกมาตรง ๆ
จืออิ๋งหลุบตาลงอย่างว่าง่ายแล้วพยักหน้า
เรื่องทายาทนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนแรกที่ร้อนใจ
เมื่อฉู่ซานหายดีแล้ว นางก็ต้องรีบหาสตรีที่เหมาะสมมาเป็นฮูหยินกั๋วกงให้ได้ แม้ทางฮ่องเต้จะทรงใส่พระทัยเรื่องนี้เช่นกัน แต่ในจวนมีซื่อจื่อเฟยตัวก่อความวุ่นวายอยู่ นางยังต้องกำหนดตำแหน่งนายหญิงแห่งจวนกั๋วกงให้แน่นอนโดยเร็ว จะได้ข่มหูซื่อที่ทำตามอำเภอใจเสียบ้าง