"เขาเป็นโอสถยุทธ์หรือ?" เซี่ยเว่ยซิ่งแปลกใจยิ่งนัก
"ไม่ใช่ขอรับ ข้าต่างหากที่เป็นโอสถยุทธ์" เสิ่นชุนรื่ออธิบาย "เสี่ยวถานเป็นกระบี่ยุทธ์"
"แล้วเหตุใดเขาจึงไปเรียนปรุงโอสถเล่า?"
"อ๋อ เรื่องนี้น่ะหรือ" เสิ่นชุนรื่อวางสมุนไพรในมือลง ปัดฝุ่นที่ฝ่ามือ "เรื่องมันเป็นเช่นนี้ สำนักเฟิงหัวของเราส่งเสริมแนวทางอบรมสั่งสอนโดยไม่แบ่งชนชั้นวรรณะ ไม่เหมือนสำนักใหญ่แห่งอื่น อย่างสำนักเวิ่นต้าวรับศิษย์เฉพาะกระบี่ยุทธ์ สำนักฮวาเสินรับศิษย์เฉพาะสตรี สำนักปี้สุ่ยรับศิษย์เฉพาะผู้มีรากวิญญาณธาตุน้ำและรากวิญญาณน้ำแข็ง..."
เซี่ยเว่ยซิ่งเลิกคิ้ว "ยังมีธรรมเนียมเช่นนี้ด้วยหรือ?"
"มีสิ ท่านคิดว่าสำนักอื่นเหมือนกับพวกเราหรือ ไม่มีท่าทียโสโอหังเลย?" เสิ่นชุนรื่อนั่งลง รินน้ำชาให้ตัวเอง "ก็พวกเฒ่าที่คอยพาศิษย์สายตรงอวดเบ่งนั่นแหละที่ทำตัวเป็นที่สุด... แล้วพวกเขาเก่งมากหรือ? ข้าก็ไม่เห็นจะรู้สึก"
เซี่ยเว่ยซิ่งนั่งกระแอมยิ้มแห้งๆ อยู่ที่เดิม เลื่อนก้นออกเงียบๆ ถอยห่างนางสักหน่อย
น้องเล็กพูดจาไม่ยั้งคิด หากให้ใครได้ยินเข้า นางวิ่งหนีได้ แต่เขาวิ่งไม่ได้จะทำอย่างไร
"ตอนนั้นสำนักเทียนเสวียนกับสำนักเซียวเหยาหมิง แล้วก็สำนักใหญ่น้อยอีกมากมายต่างแย่งชิงตัวข้า" เสิ่นชุนรื่อปัดผมไปด้านหลัง เริ่มวางก้าม "เหตุใดข้าจึงเลือกสำนักเฟิงหัวเล่า?"
เซี่ยเว่ยซิ่งเป็นผู้ฟังที่ให้ความร่วมมืออย่างถึงที่สุด จึงรีบรับส่งทันที "เหตุใดหรือ?"
"เพราะตอนที่พวกเฒ่าแห่กันมาที่บ้านข้า เอาแต่พร่ำเพรื่อให้ข้าตั้งใจเรียนปรุงโอสถ ไม่เช่นนั้นก็จะสูญเสียพรสวรรค์ของตระกูลเสิ่นอสรพิษเขียว ส่วนท่านอาจารย์นั้นยัดลูกอมให้ข้าแล้วถามว่าอยากเรียนอะไร หากท่านสอนไม่ได้ ก็จะไม่รับข้าเป็นศิษย์"