แม่ของเขา กวนฮุ่ยฟาง ทำเรื่องแบบนี้ไม่ใช่ครั้งสองครั้งแล้ว ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้
“ลูก ช่วยแม่หน่อย ไปเจอกันสักครั้งก็ไม่เสียหายอะไร ผู้หญิงคนนั้นไม่เลวเลยนะ”
แต่ผลคือสิบครั้ง ไปเก้าครั้งต้องฝืนใจนั่งกินข้าวให้ครบมื้อ กลับมายังโดนซักไซ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รู้สึกยังไงบ้าง ถูกชะตากันไหม เมื่อไหร่จะนัดเธอไปกินข้าวอีกล่ะ
พูดตามตรง เขาเริ่มเสียใจที่ตอนนั้นตกลงย้ายกลับมาแล้ว
กว่าจะมีเวลาพักบ้าง ก็หมดไปกับการนัดดูตัวทั้งหมด
คราวนี้ก็เหมือนกัน แม่โทรศัพท์มาเรียกเขากลับบ้านอย่างร้อนรน เขายังนึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
แต่พอก้าวเข้าบ้าน ก็ถูกเร่งให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
แม่ยังบ่นไม่หยุดว่า “อาสะใภ้เล็กของลูกแนะนำผู้หญิงให้ เป็นคนที่เพิ่งสอบเข้าคณะกรรมการเขตซินเฉิงได้ปีนี้
แม่ไปเจอมาแล้วนะ หน้าตาสวยมาก ดูแล้วเป็นคนมีวาสนา
แม่รับรองเลยว่าถ้าลูกได้เจอ ต้องชอบแน่”
ตอนนั้นเขารับปากไปอย่างนั้น แต่ในใจไม่ได้คาดหวังอะไรนัก
จริง ๆ แล้วเขาเองก็ไม่รู้ว่าชอบผู้หญิงแบบไหน แต่ทุกครั้งที่ไปดูตัว แค่เห็นหน้าแวบแรกก็แน่ใจทันทีว่าไม่ชอบผู้หญิงแบบนั้น
แต่เขาไม่คิดเลยว่า ผู้หญิงที่วิ่งพรวดเข้ามาชนในอ้อมแขนจะต่างจากผู้หญิงที่เคยไปดูตัวมาทั้งหมด
เธอวิ่งเร็วมาก หลังชนคนก็ยังยืนไม่ทันมั่นคงดี รีบขอโทษก่อน พูดว่า “ขอโทษนะคะ” แล้วหันหลังเดินจากไปทันที ไม่มีเวลามองเขาอีกสักแวบ