จ้าวเผิงนอนอยู่บนเตียง จ้องเพดานอย่างเหม่อลอย ในหัวปั่นป่วนไปหมด
เขาคิดอะไรต่อมิอะไรตั้งมากมาย แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก
เขาไม่รู้ว่าต่อจากนี้ควรทำอย่างไร และไม่รู้ด้วยว่าจะยังมีโอกาสอะไรเหลืออยู่บ้าง
ตอนกลับมาเกิดใหม่ เขาคิดไว้ดีแล้วแท้ ๆ วางแผนทุกย่างก้าวเอาไว้หมด แต่พอมาถึงตอนนี้กลับพบว่าไม่มีทางไหนไปต่อได้เลย
เขาพลิกตัว เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าด ถังซินหรานนอนหลับสนิทอยู่อีกฝั่ง ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ในใจเขาสับสนวุ่นวายเพียงใด
ได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้งแท้ ๆ แต่ชีวิตกลับยิ่งนับวันยิ่งไร้ความหมาย
ตอนที่กลับมาเกิดใหม่ เขาคิดว่าตัวเองมีความทรงจำจากชาติก่อนติดตัวมา อย่างไรก็น่าจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้
แต่ตอนนี้ล่ะ? เป็นหนี้นอกระบบก้อนโต งานก็ถูกย้ายไปฝ่ายสนับสนุน เงินแต่งงานก็ยืมเขามา ต่อให้แต่งภรรยากลับบ้านแล้ว ชีวิตก็ไม่ได้ดีขึ้นสักเท่าไร
ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าการเกิดใหม่ของตัวเองไม่เหมือนคนอื่น คนอื่นกลับมาเกิดใหม่แล้วชีวิตยิ่งราบรื่นขึ้นเรื่อย ๆ แต่ทำไมทางของเขากลับยิ่งแคบลงทุกที
สุดท้ายถังซินหรานก็รู้เรื่องที่จ้าวเผิงกู้เงินนอกระบบจนได้
วันนั้นเธอค้นลิ้นชักเพื่อหาเอกสารตรวจครรภ์ แต่ค้นไปหลายลิ้นชักก็ยังไม่เจอ
พอเปิดโต๊ะข้างเตียงฝั่งของจ้าวเผิง เธอก็พบสมุดเล่มหนึ่งที่เขาซ่อนไว้ลึกสุดในลิ้นชัก
เธอสงสัยอยู่บ้าง แต่ไม่ได้คิดจะเปิดดู ตอนหยิบสมุดขึ้นมา มีกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวออกมา บนกระดาษสีขาวมีตัวหนังสือสีดำเขียนไว้ว่า ‘สัญญากู้ยืมเงิน’