ข้าเป็นยมทูตยมโลก เจ้าลากข้าเข้าดันเจี้ยนพิศวงทำไม?

ตอนที่ 8 น้องสาวสุดที่รัก พี่ชายมาหาเล่นแล้วนะจ๊ะ!

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนนี้ในใจของพ่อนางเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสับสนอย่างที่สุด

เขาคือ "พ่อ" แห่งบ้านแสนสุข อยู่ในดันเจี้ยนนี้ข่มเหงรังแกคนมาร่วมปีแล้ว

ผู้เล่นทุกคนที่ขัดขวางการทำงานของเขา ล้วนถูกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ โดยไม่มีข้อยกเว้น

เขาเคยเห็นปฏิกิริยาสารพัดแบบ ทั้งกรีดร้องวิ่งหนี คุกเข่าขอชีวิต พยายามต่อต้าน แสร้งทำเป็นบ้าบอ...

แต่ไม่เคยเจอแบบนี้

ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมเทาคนนี้ เตะประตูเข้ามา พูดอย่างสุภาพว่า "ขอโทษที พอดีรีบมาก ช่วยให้ความร่วมมือหน่อยได้ไหม" แล้วก็หยิบวัตถุพิศวงระดับDออกมาสี่ชิ้น จัดการเขาด้วยท่าคอมโบจนสภาพกลายเป็นอย่างนี้

แบบนี้มันอะไร?

ทีมงานมืออาชีพมารื้อถอนเรอะ?

ถ้าจำไม่ผิด ดันเจี้ยนนี้ดูเหมือนจะรับแค่มือใหม่ไม่ใช่หรือ?

เดี๋ยวนี้พวกมนุษย์มือใหม่ก็ดุแบบนี้แล้วเหรอ?

"แก...แกเป็นใครกันแน่?"

พ่อนางเค้นคำพูดจากไรฟัน น้ำเสียงอ่อนแรงแต่เต็มไปด้วยความคับแค้น

เขาต้องการคำตอบ จะตายทั้งทีก็ขอให้ตายอย่างรู้เรื่อง

หลินเฟิงยองๆ อยู่ตรงหน้า เอียงศีรษะเหมือนกำลังครุ่นคิดคำถามนี้อย่างจริงจัง

"ฉันเป็นใครงั้นหรือ?"

เขาทวนคำ แล้วเผยรอยยิ้มมืออาชีพตามมาตรฐาน:

"ตามที่คนที่นี่เรียกกัน ฉันน่าจะถือว่าเป็น...ผู้เล่น?"

ผู้เล่น?

พ่อนางยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่

ผู้เล่นจะเก่งกาจขนาดนี้ได้ยังไง?

ผู้เล่นจะมีวัตถุพิศวงระดับDได้ถึงสี่ชิ้นเชียว?

นี่มันฝีมือพวกขุมกำลังใหญ่ที่ส่งมาถล่มชัดๆ!

[ข้อความแชท: ผู้เล่น? เขาบอกว่าเขาเป็นผู้เล่นเนี่ยนะ?]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป