หลินเฟิงเตะประตูห้องข้าง ๆ จนพังก่อน
“ตึง!”
บานประตูกระเด็นเข้าไปกระแทกในห้อง
นี่ก็เป็นห้องเด็กอีกห้องหนึ่ง ผนังติดสติกเกอร์รูปสัตว์การ์ตูน บนพื้นมีบล็อกไม้กับรถของเล่นกระจายเกลื่อน
แต่ไม่มีคน
และไม่มีภูตพราย
หลินเฟิงขมวดคิ้วเดินเข้าไป แล้วเริ่มรื้อค้นทั่วทุกซอกทุกมุม
ตู้เสื้อผ้า ว่างเปล่า
ใต้เตียง มีแต่ฝุ่น
ลังของเล่น มีแต่ของเล่นพลาสติกธรรมดา
“ไม่มีเหรอ?”
เขาไม่ยอมแพ้ ย่อตัวลงใช้มือเคาะพื้นกับผนัง สัมผัสความเคลื่อนไหวของไอหยินอย่างละเอียด
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก…”
เสียงเคาะสะท้อนก้องในห้องว่างเปล่า
[ข้อความแชท: เขาทำอะไรน่ะ?]
[ข้อความแชท: ริบของมีค่าเหรอ?]
[ข้อความแชท: ไม่เห็นเหมือนนะ ห้องนี้ดูโล่ง ๆ เลย]
[ข้อความแชท: หรือเขากำลังหาว่ามีภูตพรายซ่อนตัวอยู่?]
[ข้อความแชท: ทั้งครอบครัวสามคนก็ถูกเขาจับไปแล้ว ยังจะเอาอะไรอีก?]
[ข้อความแชท: เก็บเล็กผสมน้อย ไม่เว้นแม้แต่เศษเสี้ยว]
[ข้อความแชท: พี่ชายชุดดำ: ไหน ๆ ก็มาแล้ว ต้องได้ของฝากติดไม้ติดมือกลับไปหน่อย]
หลินเฟิงกำลังหาภูตพรายที่ซ่อนอยู่จริง ๆ