ในห้องเงียบสงัดดั่งหลุมศพ
มีแต่เสียงสะอื้นที่หลินเฟิงพยายามกลั้นไว้
ไป๋เวยยืนอยู่ข้าง ๆ แว่นตากรอบทองสะท้อนแววตาที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง
เธออยากหัวเราะ
เพราะเธอรู้ว่าหลินเฟิงกำลังพูดถึงสภาพการณ์ในปรโลก "ผู้บังคับบัญชา" ที่เขาพูดถึงคือหัวหน้ากองหวัง "เพื่อนร่วมงาน" ก็คือพวกจ้าวอู๋เหมียน และ "KPI" ก็คือโควต้าจับวิญญาณ
แต่เธอก็อดสงสารไม่ได้
เพราะทุกอย่างที่หลินเฟิงพูดเป็นความจริง
หลายปีมานั้น เขาลำบากจริง ๆ
ยมทูตขั้นเก้าชั้นสาม ต่ำต้อยสุดในระบบปรโลก ไม่มีเส้นสาย ไม่มีที่พึ่ง ผลงานรั้งท้ายตลอด ใคร ๆ ก็ดูถูก
แม้แต่เสื้อคลุมดี ๆ สักตัวยังไม่กล้าซื้อ ใส่มาจนร้อยปี
[จำนวนคนดูห้องไลฟ์: 3,789,012 คน]
ข้อความแชทเงียบไปชั่วอึดใจ แล้วก็ระเบิด:
"เฮือก! ท่านเทพหลั่งน้ำตา!"
"นี่คืออารมณ์จริงเลยนะ!"
"คิดไม่ถึงว่าท่านเทพก็มีอดีตที่ขื่นขม……"
"คุณชายตระกูลลับก็ต้องเริ่มจากจุดต่ำสุดเหมือนกันหรือ?"
"สงสัยตระกูลใหญ่ ๆ แข่งขันกันโหดกว่ามั้ง?"
"อยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่า……ท่านเทพน่าสงสารมาก……"
"หวังหมิง รีบปลอบท่านเทพสิ! เขาหนักกว่าแกอีก!"
หวังหมิงกำลังปลอบหลินเฟิงจริง ๆ
วิญญาณศิษย์ที่เมื่อครู่ยังเดือดดาลด้วยความแค้นจนอยากฆ่าคน ตอนนี้ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ต่อหน้าหลินเฟิง ใบหน้าเต็มไปด้วยคำถามว่า "ฉันควรทำยังไง"