กฎเพิ่งประกาศ ต่างก็เหลือบมองกันและกันระหว่างต้วนไห่กับเหล่าทหารเก่ากองทัพแห่งชาติที่อยู่ข้างหลัง ปลายปากของทุกคนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
พวกเขาเหล่านี้ถึงแม้จะแพ้ศึกและตกเป็นเชลย แต่ก่อนหน้านี้ตอนอยู่หน่วยรบประจำการของกองทัพชาติ มื้อหนึ่งสามเวลายังพอประทังให้อิ่มครึ่งท้องได้
เมื่อเทียบกันแล้ว กองพันอิสระจนกริ่งกริ่ง ปกติขนาดข้าวยังไม่ค่อยมีกิน พื้นฐานร่างกายถือเป็นจุดอ่อนใหญ่แน่นอน
การวิ่งข้ามประเทศพร้อมอาวุธระยะไกล นี่คือจุดแข็งของพวกเขากองทัพกลาง
ต้วนไห่พูดเสียงเบากับพลขับรถที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “เดี๋ยวพอวิ่งแล้วออกแรงกันหน่อย ดึงพวกทหารกองพันอิสระให้หมดแรงไปเลย พวกเราใช้โอกาสนี้สร้างบารมี ขอคว้าโควต้าหมวดจู่โจมให้หมด!”
เหล่าทหารเก่ากองทัพแห่งชาติพยักหน้ากันเป็นแถว ตั้งใจไว้เต็มเปี่ยม
สิบนาทีต่อมา
คนกว่าสามร้อยคนต่างสะพายกระเป๋าผ้าสองสายที่ยัดทรายไว้เต็มใบ กอดปืนไรเฟิลแน่น แออัดกันเป็นกลุ่มก้อนอยู่บนถนนดินใหญ่ด้านนอกหมู่บ้านหยาง
หน้าเส้นเริ่ม ทุกคนหายใจเริ่มหนักขึ้น เบียดแย่งตำแหน่งกัน ไม่มีใครยอมใครแม้แต่ก้าวเดียว
หลี่หยุนหลงยืนอยู่ข้างเส้นเริ่ม มือถือปืนพกที่ใช้เป็นปืนสัญญาณ ชูสูงขึ้น
ชาวบ้านที่อยู่รอบนอกยืนดูต่างเขย่งปลายเท้า ยืดคออดสู
“ปัง!”
เสียงปืนก้องกังวานไปทั่วหมู่บ้านหยาง
คนกว่าสามร้อยคนทะลักออกจากเส้นเริ่มพร้อมกัน ฝุ่นดินสีเหลืองฟุ้งกระจายเต็มฟ้า
เพิ่งเริ่มวิ่ง ต้วนไห่ก็ยกมือขึ้น ทหารเก่ากองทัพแห่งชาติสามสิบกว่าคนเร่งความเร็วทันที พุ่งขึ้นไปนำอยู่แถวหน้าสุด ตั้งใจจะทิ้งห่างทหารกองพันอิสระให้ไกลลิบ