ผมกลายเป็นตำนานลี้ลับระดับล้างโลกตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตอนที่ 16 เหยื่อล่อ

6 นาที· 1.3K คำ

หลังจากทาขี้ผึ้งเรียกวิญญาณแล้ว หากรอบตัวมีร่องรอยพลังของเรื่องลี้ลับหลงเหลืออยู่ ผู้ใช้ก็จะเห็นกระแสลมสีดำเป็นสาย ๆ

ความหนาแน่นของหมอกดำบ่งบอกถึงความเข้มข้นของพลังเรื่องลี้ลับโดยตรง

แต่ในขณะนี้ ในสายตาของซูหยวน

บ้านของแม่บุญธรรมถูกหมอกดำที่ปั่นป่วนพันเกี่ยวกันเติมจนเต็มไปหมดแล้ว

สีหน้าของซูหยวนพลันมืดครึ้มลง

นั่นหมายความว่า มีเรื่องลี้ลับตัวหนึ่งแอบบุกเข้ามาในบ้านโดยที่เขาไม่รู้ตัว!

ความภาคภูมิใจเล็ก ๆ ในใจที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้กวาดล้างพิเศษก็สลายหายไปจนหมดสิ้น

“ตกลงมีอะไรบุกเข้ามากันแน่?”

“ตอนนี้มัน……ยังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งหรือเปล่า?”

อย่างนี้ก็หมายความว่า แม่บุญธรรมกับน้องสาวตกอยู่ในอันตรายมาตลอดหรอกหรือ?

ถ้าวันนี้เขาไม่ได้ไปหน่วยกวาดล้าง ไม่ได้รับขี้ผึ้งเรียกวิญญาณ และไม่พบเรื่องลี้ลับที่แอบซ่อนอยู่ในบ้าน……

แค่คิดถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด

ลมหายใจของซูหยวนก็เริ่มถี่กระชั้น ร่างกายสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่

ถ้าซูเชียนเชียนอยู่ตรงนี้ แล้วได้เห็นสีหน้าของพี่ชายในตอนนี้ เธอคงรู้สึกว่าเขาแปลกหน้าอย่างยิ่ง

ใบหน้ามืดครึ้ม แววตาดุดัน เย็นเยียบไปทั้งร่าง แตกต่างจากชายหนุ่มในความทรงจำที่มักมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับใบหน้าอย่างสิ้นเชิง

ซูหยวนเริ่มค้นหา

ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องนอนของซูเชียนเชียนและแม่บุญธรรม เขาค้นทุกซอกทุกมุมโดยไม่เว้นแม้แต่ที่เดียว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป