อีกด้านหนึ่ง ซูหยวนซึ่งไม่รู้ความคิดในใจของทั้งสองคนหยิบเอกสารที่จางเหลยยื่นให้ขึ้นมา แล้วอ่านอย่างละเอียด
ไม่นานนัก คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน
“...ผู้กวาดล้างพิเศษ?”
เมื่อวานนี้เอง จางเหลยยังเสนอค่าตอบแทนในระดับผู้กวาดล้างชั้นหนึ่งอยู่เลย
ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นผู้กวาดล้างพิเศษไปแล้ว?
สีหน้าของซูหยวนไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่มองจางเหลยกับอีกคนอย่างเงียบ ๆ
“คุณวางใจได้ นี่ผ่านการอนุมัติจากสำนักใหญ่แล้ว มีผลทางกฎหมายด้วยครับ!”
เมื่อเห็นซูหยวนเงียบไม่พูดอะไร จางเหลยก็ใจหายวาบ นึกว่าอีกฝ่ายรู้สึกว่าเรื่องนี้สะเพร่าเกินไป
หลังรู้ว่าเมืองเฉาหยางมีผู้ที่น่าจะเป็นผู้กวาดล้างพิเศษปรากฏตัวขึ้น
ผู้บริหารระดับสูงหลายคนของสำนักใหญ่แทบไม่ได้นอนทั้งคืน ประชุมหารือกันตลอดคืน ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาดว่า—
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ก็ต้องดึงคนผู้นี้มาเป็นพวกให้ได้
มิฉะนั้น หน่วยกวาดล้างเล็ก ๆ ในเมืองเฉาหยางจะมีสิทธิ์แต่งตั้งผู้กวาดล้างพิเศษได้อย่างไร?
‘ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง...’
หลังฟังคำอธิบายของจางเหลย ซูหยวนก็เข้าใจขึ้นมา ช่วงหลายวันนี้เขาเอาแต่เปิดดูฟอรัมคติชน ย่อมรู้ดีว่าผู้กวาดล้างพิเศษมีความหมายอย่างไร
‘ที่ฆ่าหญิงกระโปรงขาวได้ ก็เพราะมี【สารบบคติชน】ให้ข้อมูล ส่วนพลังในสภาวะปกติของฉันมีแค่ระดับ B ช่วงกลางเท่านั้น’
‘ฉันเพิ่งแตะขอบระดับเอได้หลังเข้าไปในเรือนวิญญาณอหังการ และได้รับการเสริมพลังจาก【สัญชาตญาณผู้เป็นเจ้าถิ่น】...แต่ความเข้าใจผิดแบบนี้ สำหรับฉันแล้วมีแต่ประโยชน์ ไม่มีโทษ’
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซูหยวนก็พยักหน้าเบา ๆ