หลังงานประกาศรางวัลถ้วยอ้าวเฉียว เหล่าคุณหนูไฮโซในเมืองหลวงพยายามดึงตัวลู่ฉือเข้าแก๊ง
คืนวันที่ลู่ฉือถูกตัวแทนฟ่านพ่นยา สโมสรซิลค์ เซลลาร์ส่งอีเมลเชิญเขาแต่ถูกปฏิเสธ คนในสโมสรโมโหเลยพากันโจมตีเขาเต็มเว็บบอร์ดและโซเชียลมีเดีย แบล็กลิสต์เขาออกจากแวดวงด้วย
ส่วนผู้ชายที่โทรมาทำสนิทกับลู่ฉือก็อาศัยน้ำปั่นปากกรอกแจ๊สจนสนิทกับคนในสโมสรได้
เมื่อกี้ก็เขาเองที่ถือไอศกรีมโคนเดินชนลู่ฉือ แถมยังกลับดำเป็นขาว
ลู่ฉือแค่นหัวเราะในใจ
ศัตรูคับที่แคบจริงๆ
ติงเหว่ยกับอวี๋ซีสัมผัสได้ถึงเจตนาไม่ดี จึงระแวดระวังเข้ามาอยู่ข้างลู่ฉือ
แต่ผู้ชายคนนั้นพอเห็นสองคนที่ออกมากับลู่ฉือ กลับเบะปากยิ้มดูแคลน
"บังเอิญจัง เจอกันในที่แบบนี้ด้วย ตอนนายปฏิเสธคำเชิญของซิลค์ เซลลาร์นี่แข็งข้อดีนี่ ฉันนึกว่าเก่งกาจมาจากไหน ที่แท้ก็มาเร่ร่อนกับพวกกระจอกแบบนี้
"ไอ้เสี่ยวเอ้อบ้านนอกไม่มีหัวคิด กับ..." ชายหนุ่มกวาดตามองติงเหว่ย เห็นรองเท้าโนเนมที่เขาใส่ก็เย้ย "...ไอ้กระจอกไม่มีอะไรดีสักอย่าง"
บ้านอวี๋ซีเป็นเสี่ยวเอ้อ บางครั้งมีงานเลี้ยงเชิญครอบครัวเขา แต่คนพวกนั้นดูถูกเสี่ยวเอ้อ เลือกปฏิบัติ กีดกันสารพัด ถึงเสี่ยวเอ้อจะเป็นความจริง แต่เขาเกลียดคนที่ชอบแซะเรื่องนี้ที่สุด
ติงเหว่ยชี้นิ้วใส่หน้าคู่กรณี โมโหจนหน้าแดง "แกว่าใคร!"
บ้านเขาจนจริง ไม่อาจเทียบพี่ลู่พี่เสิ่น แต่เงินทุกหยวนคือลุงติงหาได้จากการขับรถเมล์ ถูกกฎหมาย ไม่เคยโกงใครรังแกใคร นี่เพิ่งเคยถูกสบประมาทด้วยสายตาเหมือนมองขยะเป็นครั้งแรก