เสิ่นเจ๋อเหวินจัดการงานที่คุณเสิ่นมอบหมายให้เสร็จเรียบร้อย แล้วจัดทำแผนการลงทุนฉบับใหม่ขึ้นมา
คุณเสิ่นตรวจดูแล้วพอใจมาก อยากจะพาเสิ่นเจ๋อเหวินไปพบหุ้นส่วนทางธุรกิจรายใหม่ในตอนบ่าย แต่เสิ่นเจ๋อเหวินบอกว่าตนมีนัดไว้แล้วในช่วงบ่าย และไม่คิดจะเปลี่ยนแผนเดิม
คุณนายเสิ่นถือดอกไม้สดที่เพิ่งตัดจากสวนดอกไม้เดินเข้ามาในห้องหนังสือ ก็เห็นคุณเสิ่นมองโทรศัพท์ในมือพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
คุณนายเสิ่นถามว่า “เป็นอะไรไป? มีเรื่องในบริษัทหรือ?”
คุณเสิ่นคลายคิ้วลง เขาไม่เคยปิดบังอะไรภรรยา “เปล่า แค่อ่านกระทู้บางกระทู้อยู่”
เขาวางโทรศัพท์ลง หน้าจอแสดงผลเป็นหน้าเว็บฟอรัมซุบซิบ
คุณนายเสิ่นเอียงคอมองแวบหนึ่ง แล้วจัดดอกไม้ใส่แจกัน
“คุณก็อ่านเรื่องซุบซิบพวกนี้ด้วยหรือ”
คุณเสิ่นกล่าว “ก่อนหน้านี้เรื่องของตระกูลเฉินเป็นข่าวใหญ่ อยากไม่สนใจก็ยาก”
คุณนายเสิ่นจัดช่อดอกไม้เบาๆ “เรื่องนั้นมันผ่านไปตั้งนานแล้วนะ ฉันว่าคุณมีเหตุผลอื่นมากกว่า”
คุณเสิ่นเปิดกระทู้หนึ่ง เป็นเรื่องที่ลู่ฉือมีเรื่องกับคนในบาร์ มีคนพูดถึงเสิ่นเจ๋อเหวินใต้กระทู้ หลายคนสงสัยว่าเสิ่นเจ๋อเหวินเข้ามาพัวพันได้อย่างไร
คุณเสิ่นว่า “ช่วงนี้เสิ่นเจ๋อเหวินดูจะสนใจลูกชายแท้ๆ ที่เพิ่งรับกลับมาของตระกูลเฉินคนนี้มากเลยนะ”
สัญชาตญาณของนักธุรกิจเฉียบคมมาก เสิ่นเจ๋อเหวินทิ้งคำว่า “มีธุระอื่น” แล้วจากไป ทำให้เขาอดรู้สึกไม่ได้ว่าธุระตอนบ่ายของเสิ่นเจ๋อเหวินเกี่ยวข้องกับลู่ฉือคนนี้
และที่เสิ่นลั่วเคยบอกว่าเสิ่นเจ๋อเหวินไปมาหาสู่กับโอเมกาคนหนึ่งเมื่อเร็วๆ นี้ ก็เป็นช่วงหลังจากที่เด็กคนนี้ของตระกูลเฉินถูกพากลับมา
“เป็นอะไรไป? คุณคิดว่าลู่ฉือมีข่าวลบเยอะเกินไป ไม่อยากให้เสิ่นเจ๋อเหวินสนิทกับเขาหรือ” คุณนายเสิ่นวางมือลง