เจียงจื้อต้งเป็นที่เคารพนับถือในวงการคณิตศาสตร์ เมื่อเขาออกหน้าและรับรองด้วยชื่อเสียง ใคร ๆ ก็ไม่มีข้อโต้แย้ง
งานฉลองครบรอบที่ควรจะราบรื่น กลับกลายเป็นว่าลู่ฉือถูกซุนซือรุ่ยผลักขึ้นเป็นตัวเอก พอมีการถ่ายทอดสดสอบถ้วยอ้าวเฉียวใหม่ กระดานข่าวก็ระเบิด
มีคนถ่ายภาพตอนลู่ฉือเผชิญหน้ากับซุนซือรุ่ยไว้ได้
[เขากล้าพูดแบบนี้ต้องมีฝีมือจริงแน่ ดูสิว่าตั้งแต่ต้นจนจบเขาสงบนิ่งขนาดไหน]
[ถ้าสอบได้คะแนนสูงอีก รอบนี้ได้ออกหน้ารับเครดิตต่อหน้าผู้ชมทั่วเน็ตแน่]
[ที่แท้นี่คือความรู้สึกถูกบังคับให้ขิงสินะ]
[ผู้ชายที่ออกมาแย้งนี่ตลกจริง ไม่ได้เข้าร่วมแข่ง คะแนนของลู่ฉือจะโกงหรือไม่เกี่ยวอะไรกับเขา]
คนวงในเปิดเผยว่า: [ดูเผิน ๆ ก็รู้ว่าเพื่อใครบางคนที่เกือบหลุดจากแรงกิ้ง]
งานฉลองสิ้นสุดลง ฝูงชนทยอยแยกย้าย
เสิ่นลั่วเห็นเสิ่นเจ๋อเหวินก็ทัก "โอ๊ะ มีคนออกหน้าแล้วไม่เหมือนกันนะ อารมณ์ดีเชียว"
ตอนนั้นเธออยู่ไม่ไกลนัก รู้ว่าลู่ฉือไม่คิดถือสาซุนซือรุ่ย แต่พอซุนซือรุ่ยดึงเสิ่นเจ๋อเหวินเข้ามาเกี่ยวข้อง เริ่มเดามั่วว่าเสิ่นเจ๋อเหวินช่วยโกง เธอเห็นชัดว่าลู่ฉือขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด
เป็นอย่างที่คิด พอเข้าใกล้เสิ่นเจ๋อเหวิน ฟีโรโมนบาง ๆ ก็กระจายความยินดีจนแทบสังเกตไม่ได้
เสิ่นเจ๋อเหวินเหล่ตามองเธอ "คืนนี้ไม่กลับหรือ"
เสิ่นลั่วเปิดประตูรถที่เธอนั่งมา ยักไหล่อย่างจนใจ "ไม่กลับ คืนนี้คุณตากับปู่อยู่บ้าน ไอ้แก่สองคนนั้นไม่ลงรอยกันอยู่แล้ว กลับไปต้องมีปะทะอีก ฉันไม่อยากไปนั่งคิดว่าชอบปู่หรือชอบคุณตามากกว่ากัน"