ซิลค์ เซลลาร์——คลับห้องเก็บไวน์ผ้าไหม
เป็นคลับส่วนตัวที่ใช้ระบบเชิญเท่านั้น ต้องมีสมาชิกสามคนแนะนำและผ่านการตรวจสอบหลายชั้นถึงจะเข้าได้
ลู่ฉือเคยได้ยินชื่อคลับนี้ในชาติก่อน ได้ยินว่าข้างในเต็มไปด้วยหนุ่มสาวรวยรุ่นใหม่จากแวดวงชั้นสูงของเมืองหลวง
คนพวกนี้ส่งบัตรเชิญให้เขาในเวลานี้ เท่ากับเป็นการยอมรับสถานะความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขาทางอ้อม และยังแสดงว่าพวกเขายินดีต้อนรับเขาอย่างจริงใจ
ลู่ฉือกวาดตามองผ่าน ๆ ก่อนจะปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด
ใครอยากได้การยอมรับจากพวกแก
คืนนี้คลับซิลค์ เซลลาร์จัดงานสังสรรค์พอดี หนุ่มสาวผู้มีชาติตระกูลมากมายรายล้อมอยู่ในคลับ แกว่งแก้วไวน์พูดคุยกัน
บัตรเชิญเพิ่งส่งออกไปได้ไม่กี่นาทีก็ได้รับการตอบปฏิเสธกลับมา
เหตุผลที่ปฏิเสธ: ไม่มีเวลาเล่นด้วย ถ้าจ่ายเงินก็ว่าไปอย่าง ค่าตัวชั่วโมงละล้านถึงจะพอพิจารณาได้
คลับซิลค์ เซลลาร์มีการตรวจสอบที่เข้มงวด หลายคนเบียดเสียดหัวแตกอยากเข้ากลับไม่มีหนทาง ตอนนี้พวกเขายื่นมือเชิญลู่ฉือแท้ ๆ แต่กลับถูกปฏิเสธ คนที่รับผิดชอบการตรวจสอบสมาชิกหลายคนมองเหตุผลที่ปฏิเสธแล้วหน้าดำคร่ำเครียด
บางคนในพวกเขาทำตามที่พ่อแม่ขอให้ไปติดต่อกับคุณหนูแท้ของตระกูลเฉิน บางคนก็แค่สงสัยอะไรตามประสาตัวเอง
“เดี๋ยวฉันคุยกับเขาเอง”
ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นแค่ตัวประกอบชายขอบในคลับ เห็นสีหน้าแกนหลักสมาชิกไม่สู้ดี คิดว่าโอกาสที่ตัวเองจะได้แสดงฝีมือมาถึงแล้ว จึงหยิบมือถือออกมา
“นายมีวีแชทเขาหรอ”
ชายหนุ่มพยักหน้า “เพิ่มไว้นานแล้ว”
ตอนที่มือถือลู่ฉือดังขึ้น เขากำลังไปห้องน้ำพอดี
มองชื่อคนที่โทรมา ปลายรองเท้าลู่ฉือหมุนเปลี่ยนทาง หามุมที่ไม่มีคนแล้วรับสาย
ตอนนั้นเฉินโย่วเซวียนสอบโกงแล้วถูกยื่นเรื่องร้องเรียนร่วมกัน ไอ้นี่นี่แหละคือหัวโจก