แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว
คนขับรถรู้สึกว่าหลังจากคืนนี้งานของตัวเองอาจจะหลุดลอย
เขาปลดเข็มขัดนิรภัยอย่างรวดเร็ว เปิดประตูรถแล้วพุ่งลงไป
ตัวแทนฟ่านคิดไว้แต่แรกว่าก่อนที่รถของลู่ฉือจะมาถึง จะผลักอีกฝ่ายเข้าไปในรถของตัวเอง
ก่อนมาคืนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างลู่ฉือกับตระกูลเฉินนั้นไม่ค่อยดีนัก ลู่ฉือมาบุกเบิกคนเดียวโดยไม่มีตระกูลเฉินหนุนหลัง ดูเหมือนตระกูลเฉินก็ไม่สนใจเขาเช่นกัน จึงคิดแผนร้ายขึ้นมา
พอเห็นว่าเรื่องกำลังจะแดง ประกอบกับคนขับรถของลู่ฉือลงมาแล้ว การเคลื่อนไหวของทั้งสองคนนอกประตูก็ค่อย ๆ ดึงดูดความสนใจของพนักงานในห้องโถง
ตัวแทนฟ่านสบถในใจ ไม่กล้าราวีกับลู่ฉืออีกต่อไป รีบมุดเข้าไปในรถแล้วปิดประตู
“คุณชายลู่... คุณชายลู่ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง”
คนขับรถเป็นเบต้าไม่ได้กลิ่นฟีโรโมนที่พลุ่งพล่านรอบข้าง แต่มองแค่สีหน้าของลู่ฉือก็เห็นได้ชัดว่าผิดปกติแล้ว
เรี่ยวแรงที่ขาน้อยลงทุกที ลู่ฉือใกล้จะยืนไม่อยู่แล้ว
จู่ ๆ ร่างกายก็ร้อนวูบวาบขึ้นมา รุนแรงราวกับโอเมกาช่วงติดสัด
คนขับรถรีบพูดว่า “ผมจะพาคุณกลับเดี๋ยวนี้”
เพิ่งหันหลัง บนไหล่ก็มีมือหนึ่งวางลงมา
ปลายนิ้วของลู่ฉือออกแรงจนซีดขาว แต่เกือบจะดึงอีกฝ่ายไว้ไม่อยู่
คนขับรถหันกลับไป เห็นเพียงแววตาของอีกฝ่ายเลื่อนลอยเล็กน้อยแล้ว
“ช่วยข้าเปิดห้องสวีทให้ฉันสักห้อง ฉันอาจจะทนได้ไม่นานขนาดนั้น...”
โรงแรมนี้ชั้นล่างเป็นห้องจัดเลี้ยง ชั้นบนเป็นห้องพัก
คนขับรถเข้าใจ รีบพยักหน้า “ครับ”
คนขับรถจัดการเช็คอินด้วยความเร็วสูงสุด
พอเข้าห้อง ลู่ฉือก็เริ่มถอดเสื้อผ้า เสื้อนอกถูกโยนทิ้งลงพื้นตามอำเภอใจ เดินเซไปเซมาเปิดประตูห้องน้ำ