เจ้าสองร้อยห้าถูกสั่งสอนมา ชนิดที่ลงไม้ลงมือกันจริง ๆ
เสิ่นเจ๋อเหวินจัดการล้างข้อมูล "ขยะ" ในระบบของมันด้วยตัวเอง แล้วปิดเครื่องรีสตาร์ต
พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง มันไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าเสิ่นเจ๋อเหวินอยู่พักใหญ่
เมื่อคืนถูกทรมานจนแทบหมดแรง แถมสมองยังพร่ามัว ลู่ฉือดื่มยาเสร็จก็เริ่มง่วงอีก
เสิ่นเจ๋อเหวินหาเจ้าสองร้อยห้าที่กำลังหลบหน้าเจอ แล้วสั่งเสียงเย็น "วัดอุณหภูมิทุกสองชั่วโมง ตอนเย็นจำไว้ด้วยว่าเตือนให้เขากินข้าว"
เจ้าสองร้อยห้าพยักหน้ารับ รู้ว่าเสิ่นเจ๋อเหวินกำลังจะไป
เจ้าสองร้อยห้า "งั้นเย็นนี้คุณไม่กลับมากินข้าวเหรอครับ"
เสิ่นเจ๋อเหวินตอบรับสั้น ๆ ห้วน ๆ "อืม คืนนี้มีเรื่องสำคัญต้องจัดการ"
ตัวแทนฟ่านส่งคนไปโรงแรมล่วงหน้าแต่เช้า จ่ายเงินให้ช่วยทำลายกล้องวงจรปิดหน้าประตูตอนกลางคืน
เรื่องพรรค์นี้เขาก็ไม่ได้ทำเป็นครั้งแรกแล้ว ขั้นตอนคล่องแคล่วมาก หลงคิดว่าถึงลู่ฉืออยากเอาความทีหลังก็ไม่มีหลักฐาน
แต่คนขับรถของตระกูลเสิ่นเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนวันนั้นให้เสิ่นเจ๋อเหวินฟังหมดเปลือกแล้ว
ให้ตำรวจจัดการต้องใช้หลักฐาน แต่เสิ่นเจ๋อเหวินไม่จำเป็นต้องมี
ตกบ่าย พอตัวแทนฟ่านได้รับคำเชิญไปกินข้าวเย็นจากเสิ่นเจ๋อเหวิน ทั้งคนดีใจจนเนื้อเต้น คิดว่าตัวเองกำลังจะได้ดีแล้ว
ถ้าสามารถเข้าตาจวี้ซังหางได้ไซร้ การขึ้นเป็นรองประธานก็อยู่แค่เอื้อม
ตัวแทนฟ่านตั้งใจแต่งตัวเป็นพิเศษ ฉีดสเปรย์แต่งผมปริมาณมหาศาลให้อยู่ทรง
แต่พอมาถึงห้องส่วนตัวที่เสิ่นเจ๋อเหวินกำหนดไว้ ถึงได้รู้สึกว่ามันไม่ชอบมาพากล
ในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่โต๊ะที่นั่งได้กว่ายี่สิบคน กลับมีแค่เสิ่นเจ๋อเหวินนั่งอยู่คนเดียว
ข้าง ๆ เสิ่นเจ๋อเหวินมีบอดี้การ์ดมืออาชีพของตระกูลเสิ่นยืนอยู่สองคน
ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลเสิ่น ตระกูลฮั่ว ล้วนมีทีมบอดี้การ์ดของตัวเอง เพียงแต่ปกติเสิ่นเจ๋อเหวินออกจากบ้านไม่เคยพาใคร