อู๋ผิงผิงบอกไว้ว่าจะเอาพีเปียโนมาให้ก่อนบ่ายสองโมง
ไม่คิดว่าหลังกินข้าวเสร็จแค่ครึ่งชั่วโมง เปียโนแบรนด์ยามาฮ่าหลังหนึ่งก็โผล่มาเกยหาดทราย
การปรากฏตัวของมันทำให้เกาะน้อยทั้งเกาะอบอวลด้วยกลิ่นอายโรแมนติกขึ้นมาทันที
เจียงหนิงพอได้ยินว่าเปียโนมาถึงแล้ว ก็ทนไม่ไหวลุกพรวดออกไป ก้าวเร็วๆ ตรงดิ่งไปทางที่ตั้งเปียโน
"เบาๆ หน่อย~"
"เฉินจือหย่วน นายดูสิ พวกเขาเอาพีเปียโนมาส่งจริงๆ ด้วย"
เจียงหนิงตื่นเต้นมากๆ นั่งลงข้างเปียโน เอื้อมมือเปิดฝาครอบคีย์บอร์ดขึ้น แล้วมือขวาก็ไล่จากซ้ายไปขวาบนคีย์เปียโนหนึ่งรอบ
ถึงเสียงจะไม่ดีเท่าหลังนั้นที่บ้านซึ่งเป็นสไตน์เวย์ แต่ก็ใช้ได้อยู่
"เราถ่ายคลิปกันเมื่อไหร่ดี?"
"เมื่อไหร่ก็ได้ ตามใจเธอเลย"
"งั้นนายช่วยไปเอา iPad มาให้หน่อยได้มั้ย ฉันจะซ้อมอีกสักสองสามรอบ"
เฉินจือหย่วนยิ้มตอบตกลง
กลับไปที่บ้านพักใจ หยิบ iPad ของเจียงหนิงมา ตอนเดินออกมาจากตัวบ้าน เฉินจือหย่วนก็เห็นจางซูฮ่านกับหยางเยว่เยว่เปลี่ยนใส่ชุดว่ายน้ำแล้ว
จางซูฮ่านใส่แค่กางเกงว่ายน้ำตัวเดียว ส่วนหยางเยว่เยว่ข้างๆ ใส่บิกินี
แต่พอทั้งคู่เดินมาถึงตรงนี้ สายตาของจางซูฮ่านก็จับจ้องไปที่เจียงหนิงซึ่งกำลังเล่นเปียโนอยู่ ถึงขั้นเหม่อไปชั่วขณะ
เขายังคิดไม่ตกเลย ว่าทำไมเจียงหนิงถึงได้เลือกเฉินจือหย่วน
ขนาดยังคิดมาตลอดว่า ถ้าวันแรกที่ได้โอกาสเจอตัวต่อตัวเป็นตัวเอง ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมแล้วหรือเปล่า
"จะไปว่ายน้ำกันเหรอ?"
เฉินจือหย่วนเดินมาจากข้างหลัง ถามขึ้นลอยๆ
หยางเยว่เยว่ยิ้มพยักหน้า "เราจะไปถ่ายคลิปดำน้ำกัน"
