เจียงหนิงเดินเข้าไปในครัวแล้วลงมือทำอาหารอย่างคล่องแคล่ว
ทุกครั้งที่เฉินจือหย่วนทำอาหาร เธอจะคอยยืนดูอยู่ข้าง ๆ จนถึงวันนี้ก็เรียนรู้ไปไม่น้อยแล้ว
การทำกับข้าวสักจาน สำหรับเธอยังถือว่ายากอยู่บ้าง
แต่ถ้าเป็นแค่การต้มบะหมี่น้ำใส เจียงหนิงคิดว่าไม่ใช่ปัญหา แน่นอนว่าที่มั่นใจแบบนี้ก็เพราะมีเฉินจือหย่วนคอยให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ
เธอเปิดเตาแก๊ส ตั้งกระทะให้ร้อน แล้วหยิบกระปุกน้ำมันเทลงไปนิดหน่อย ขณะเดียวกันเฉินจือหย่วนก็เปิดตู้เย็นส่งไข่ไก่สองฟองให้เจียงหนิง
เจียงหนิงรับมาฟองหนึ่ง ทำตามแบบเฉินจือหย่วนโดยเคาะไข่กับขอบกระทะ ใช้มือแงะเปลือกออก ไข่ก็หล่นลงไปในกระทะ ไข่ขาวเริ่มจับตัวเป็นสีขุ่นอย่างรวดเร็ว
“อย่าให้ไข่สองฟองติดกัน” เฉินจือหย่วนเตือน
“ฉันรู้”
เจียงหนิงกำลังอินกับความภูมิใจที่ได้ทำอาหารเช้าด้วยตัวเอง รับไข่ฟองที่สองมาแล้วก็รีบเคาะไข่เหมือนเมื่อครู่
เพื่อไม่ให้ไข่ติดกัน เธอตั้งใจวางมือต่ำมาก แต่ตอนที่ตอกไข่ฟองที่สองลงกระทะ
น้ำมันในกระทะก็กระเด็นขึ้นมาสองสามหยด โดนมือเจียงหนิงเข้าพอดี
“โอ๊ย!”
เจียงหนิงร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดโดยสัญชาตญาณ รีบยกมือขึ้น นิ้วนางข้างซ้ายแดงเป็นปื้นชัดเจน
เฉินจือหย่วนเห็นดังนั้นแทบจะทันทีที่คว้าข้อมือเจียงหนิงไว้ แล้วเอานิ้วนางที่ถูกน้ำมันกระเด็นใส่…เข้าไปอม ก่อนจะหรี่ไฟเตาแก๊สให้เหลือไฟอ่อนสุด
[นี่คือสิ่งที่ดูได้ฟรี ๆ เหรอ?]
[ขอแจ้งความ เฉินหมามันลวนลาม]
[ผู้ใหญ่ห้ามอมนิ้วนะ!]