“ยินดีด้วยนะ พวกคุณมาถึงจุดเช็กอินสุดท้ายแล้ว”
จุดเช็กอินที่ห้า อยู่ทางทิศใต้ของเกาะ หาดทรายที่นี่เล็กกว่ามาก มีโขดหินเต็มชายหาด คลื่นซัดกระทบโขดหินพวกนี้อย่างเป็นจังหวะ เกิดเสียง ‘ซ่า ซ่า’ ดังขึ้น
เฉินจือหย่วนเดินมาถึงหน้าสตาฟ พอเห็นสถานที่ที่จัดไว้ ก็พอจะเดาออกแล้วว่าภารกิจด่านที่ห้าคืออะไร
พวกเขาขุดหลุมทรายตื้นๆ ทรงกลม แล้ววางท่อนซุงกว้างประมาณ 20 เซนติเมตรพาดไว้เหนือหลุม จากฝั่งนี้ไปอีกฝั่งระยะทางประมาณ 4-5 เมตร ความกว้างของท่อนซุงดูทรงแล้วพอดีให้คนยืนได้แค่คนเดียวแบบเฉียดฉิว
“ภารกิจของพวกคุณคือ เดินข้ามสะพานไม้ซุงนี้ไปด้วยกัน จากฝั่งนี้ไปอีกฝั่ง ถ้าระหว่างทางตกลงมา ถือว่าเช็กอินไม่สำเร็จ ถ้าเดินไปถึงปลายทางได้สำเร็จ ถือว่าเช็กอินสำเร็จ”
“เคล็ดลับ ท่อนซุงไม่ได้ถูกยึดตรึงแน่น วิธีที่สมเหตุสมผลที่สุดคือ ผู้เข้าร่วมชายอุ้มหรือแบกผู้เข้าร่วมหญิงข้ามไปด้วยกัน”
เฉินจือหย่วนถามทันทีว่า “ข้ามทีละคนไม่ได้เหรอครับ”
“ไม่ได้ครับ”
สตาฟยิ้มพูด “พวกคุณมาด้วยกัน ก็ต้องข้ามสะพานด้วยกันครับ จะเดินตามกันไป หรือจะอุ้มหรือแบกก็ได้ แต่วิธีหลังมีโอกาสสำเร็จสูงกว่า อยู่ที่พวกคุณเลือกแล้วครับ”
เฉินจือหย่วนไม่ได้ถามก่อนว่าจะใช้วิธีไหน แต่ชี้ไปที่สะพานไม้ถามว่า “ผมขอลองคนเดียวก่อนได้ไหมครับ”
“ได้ครับ”
เฉินจือหย่วนก้าวขึ้นไปบนสะพานไม้ซุง พอเดินถึงจุดที่ลอยเหนือหลุม เนื่องจากเท้าเหยียบได้ไม่เต็มที่ ร่างกายจึงเริ่มสั่นเบาๆ ถึงแม้จะไม่ชัดมาก แต่ขนาดคนเดียวยังเป็นแบบนี้ ถ้าสองคนยืนบนนั้น โอกาสข้ามสำเร็จคงต่ำมาก