เฉินจือหย่วนเองก็คาดไม่ถึงว่า แค่วันแรกที่ใช้การถ่ายทอดสดแบบหลายช่องทาง ผู้ติดตามในโต่วอินของเขาจะพุ่งขึ้นถึงเก้าแสนกว่าคน
ถึงแม้ว่าในจำนวนแฟนคลับเก้าแสนคนนี้ จะมีถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ที่อยากจะเชือดเขา แต่จำนวนแฟนคลับก็คือจำนวนจริง ๆ ที่อยู่ตรงนี้
ในยุคอินเทอร์เน็ตปัจจุบัน ถ้ารู้จักหารายได้จากมัน แค่มีแฟนคลับสองสามแสนคนก็ไม่ต้องทำงานแล้ว
ส่วนระดับหนึ่งล้านคน ถือว่าเป็นอินฟลูเอนเซอร์ได้เลย
ไม่มีใครคาดคิดว่าในรายการนี้ คนที่ดังเป็นคนแรกจะไม่ใช่เด็กฝึกหวังฮ่าวอวี่ และก็ไม่ใช่เจียงอีหลินที่เคยเล่นละครเป็นนางรองมาหลายเรื่อง แต่กลับเป็นคนธรรมดาที่ถูกสุ่มมาจากคนแปดล้านคน
——ไอ้หมาชื่อเฉินจือหย่วนนั่นเอง
"คุณ... ไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่ไหม?" เจียงหนิงถามเสียงเบา
เฉินจือหย่วนส่ายหัวพร้อมยิ้ม "ไม่หรอก พื้นเป็นทรายนะ ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่"
"อืม"
"เรากลับกันเลยดีไหม หรือจะไปนั่งพักตรงนั้นก่อน?" เฉินจือหย่วนชี้ไปที่โขดหินด้านหน้าแล้วถาม
เจียงหนิงมองตามทิศทางที่นิ้วชี้ไปครู่หนึ่ง แล้วตอบออกมาอย่างรวดเร็ว "ฉันอยากนั่งพักก่อน"
ทั้งสองก้าวเดินไปข้างหน้า โดยเลือกโขดหินที่สูงที่สุดในบริเวณนั้นเป็นจุดหมายโดยไม่ได้นัดหมาย เนื่องจากมีหินมากมาย ทางเดินจึงค่อนข้างไม่สะดวก
"เธอเดินช้า ๆ นะ"
"อืม"
เฉินจือหย่วนก้าวขายาวขึ้นไปบนก้อนหินใหญ่ก่อน ระหว่างหินสองก้อนมีระยะห่างกันอยู่ เฉินจือหย่วนขายาวกว่าอยู่แล้ว พอเห็นเจียงหนิงลังเล เขาจึงยื่นมือให้ก่อน