"พี่ จะเอาจริงเหรอ"
หลี่ซูจวินพยักหน้า "แกไปเร็ว ซ่อนให้มิด อย่าให้สองคนนั้นรู้ตัวเชียว"
"แต่ว่า... ถ้าพวกเขาไม่รู้เรื่อง เราเอาไมค์ไปซ่อนในกระท่อมไม้ ถ้าเกิดคืนนี้พวกเขาพูดอะไรที่ไม่สมควรพูดขึ้นมา จะทำไง"
"ฉันจะให้คนตั้งดีเลย์ไว้ 30 วินาที ถ้ามีอะไรไม่เหมาะ ฉันก็ตัดเสียงทันที"
หลี่ซูจวินเตรียมการไว้แล้ว "ตอนนี้กระแสส่วนใหญ่ก็อยู่ที่สองคนนั้น ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อเรตติ้งรายการ"
ในเมื่อหลี่ซูจวินออกปาก อู๋ผิงผิงก็ทำตามได้อย่างเดียว
เธอแอบย่องถืออุปกรณ์ไปที่กระท่อมไม้เล็ก ๆ ซ่อนไมค์ไว้ใต้โต๊ะ แปะด้วยเทปกาว แล้วรีบถอยกลับมาที่ห้องควบคุม
ตอนนี้ เฉินจือหย่วนกับเจียงหนิงที่อยู่บ้านพักใจ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ทั้งสองคุยกันอย่างออกรส พอผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ กลับมาจากกินข้าวเย็น ทั้งคู่ที่อารมณ์ดีก็ยังคุยกับพวกเขาเรื่องหนังกับละครอยู่พักหนึ่ง
สุดท้าย โจวซูอ้างว่าง่วงขอตัวกลับหอพักก่อน เฉินจือหย่วนกับเจียงหนิงก็เลยกลับบ้านพักใจด้วยกัน
"ฉันกลับไปเอาชุดนอนกับรองเท้าแตะ เดี๋ยวไปหาเธอนะ"
"อืม"
เฉินจือหย่วนแวะหอพัก ปิดมือถือทิ้งไว้ชาร์จ หยิบชุดนอนกับรองเท้าแตะเสร็จก็ไปสมทบกับเจียงหนิง ทั้งคู่เดินไปที่กระท่อมไม้ด้วยกัน
ทางเหนือของเกาะน้อยเป็นโซนกิจกรรมหลัก ต่อให้เป็นกลางคืนก็มีไฟสว่างตลอด
ทางใต้ของเกาะ กลับมืดสนิท