[อยู่ดี ๆ ก็มาจีบเลยใช่ไหม?]
[โชว์รักจนตั้งตัวไม่ทัน]
[ยิ่งกว่าเฉินหมาอีก]
ทั้งสองเดินเข้าไปในโรงเรียน ก็เห็นเจียงอีหลินพาเด็ก ๆ ป.1 กลุ่มหนึ่งเล่นเกมเหยี่ยวจับลูกไก่อยู่ที่สนาม
เสียงหัวเราะร่าเริงของเด็ก ๆ ทำให้เจียงหนิงผ่อนคลายขึ้นอีกครั้ง
แต่ระฆังหมดคาบก็ดังขึ้นเร็วมาก
มีเวลาพักสิบนาที เจียงหนิงถือถุงอมยิ้ม พึมพำทบทวนว่าจะพูดอะไรตอนขึ้นสอน
เฉินจือหย่วนยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มบาง ๆ มองดูเงียบ ๆ
ท่าทางตั้งใจของเธอน่ารักจริง ๆ เวลาคิดอะไร เธอจะกัดริมฝีปากล่างโดยไม่รู้ตัว แววตาเดี๋ยวจดจ่อเดี๋ยวเหม่อลอย นิ้วชี้ข้างขวาม้วนผมยาวที่ปรกลงบนไหล่อย่างไม่ตั้งใจ ตัวคนก็เหมือนแมวน้อยที่กำลังเหม่อ ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปขยี้หัวเธอเบา ๆ
ก่อนระฆังเข้าเรียนจะดังขึ้น เด็ก ๆ ที่เล่นอยู่ข้างนอกก็กลับเข้าห้องเรียนกันหมดแล้ว เฉินจือหย่วนเดินเข้าไปขยี้ผมเธอเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยน “ไปเถอะ ใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว”
ขณะที่ทั้งสองเดินมาถึงหน้าประตูห้อง ป.1/2 ระฆังเข้าเรียนก็ดังขึ้นพอดี
เจียงหนิงสูดลมหายใจลึก ก้าวขึ้นไปบนแท่นสอน เฉินจือหย่วนเดินตามไปยืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง
ในห้องเรียนที่จอแจ จู่ ๆ เด็กหญิงผมเปียแกะคนหนึ่งก็ตะโกนขึ้น “คุณครูมาแล้ว ห้ามส่งเสียงดังนะ!”
ทั้งห้องก็เงียบกริบทันที
เธอชื่อโอวหยางเยี่ยน เป็นหัวหน้าห้องและกรรมการจดบันทึกของ ป.1/2 ปกติเป็นผู้ช่วยดี ๆ ของคุณครู
แม้จะเป็นเด็กหญิง แต่เด็ก ๆ ในห้องก็ไม่มีใครไม่กลัวเธอ เพราะถ้าถูกเธอจดชื่อ ก็จะไม่ได้ดาวเล็ก ๆ ที่คุณครูให้เป็นรางวัล