ผู้ตรวจการหลี่เห็นด้วยกับคำพูดของภรรยาไม่ได้ ผู้ชายคนไหนล่ะไม่อยากได้สาวบริสุทธิ์ ถึงแม้ลู่ฉีเยว่จะไม่เอาไหน แต่ได้แต่งกับคนสวยขนาดนั้นมาไว้ข้างกาย ก็ยังได้ชื่นตาชื่นใจทุกวัน
แต่ยังไงก็เป็นภรรยาตัวเอง เขาจึงพูดตามว่า "ก็ใช่น่ะสิ ไอ้หนูคนนั้นไม่มีวาสนา"
หม่าอ้ายฮวายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ถ้าลู่ฉีเยว่ไม่มีสายตา งั้นหล่อนก็จะหาผู้ชายดีๆ ให้หลานสาวอีกคน แล้วรอให้ไอ้เด็กคนนั้นตายใจไปเลย
ตอนเที่ยง ซ่งหมานหยูเลิกงานก็ไปรับลูกชาย แต่กลับถูกครูบอกว่าป้าใหญ่ของเธอมารับไปแล้ว เธอไม่ได้กลับบ้าน รอไปที่บ้านหม่าอ้ายฮวาโดยตรง
พอไปถึง หม่าอ้ายฮวาก็พูดถึงเรื่องที่จัดหาคู่ให้ทันที "ในกองพันสามของคุณลุง มีรองผู้บังคับกองพันคนหนึ่ง อายุเท่าเธอ ยังไม่เคยแต่งงาน แต่เขาไหวพริบดี เธอแต่งไปก็ไม่ต้องอยู่อย่างม่ายตัวเป็นๆ ยังมีลูกมีหลานได้อีก"
ดีกว่าลู่ฉีเยว่ตั้งมาก ไอ้คนอย่างนั้นเอาไว้ดูสวยแต่มันใช้การไม่ได้
ซ่งหมานหยูพอได้ยินว่าป้าใหญ่จะจัดหาคู่ให้อีก ก็สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ "ไม่เอา"
"เป็นอะไรไป? ยังสาวอยู่แท้ๆ ทำไมไม่แต่งงาน ดูตอนนี้ลูกชายเธอยังเล็ก ค่าใช้จ่ายยังไม่มาก เธอยังเลี้ยงไหว แต่พอโตขึ้น ค่าใช้จ่ายจะเยอะขึ้น เธอจะเอาที่ไหนมาให้เขามีเมียมีบ้าน?" หม่าอ้ายฮวาพูดด้วยความโมโห
แต่ซ่งหมานหยูยังคงไม่เต็มใจ แอบมองป้าใหญ่ตัวเองหนึ่งที "หนูชอบลู่ฉีเยว่"
"โอ๊ย! ไอ้เด็กเวรนั่นดีตรงไหน เธอแต่งไปก็ต้องอยู่อย่างม่ายตัวเป็นๆ" หม่าอ้ายฮวาพูดอย่างผิดหวัง