“นี่คือใบสั่งยา คุณเอาไปให้ลุงคนนี้ซื้อยาตามนี้ กินวันละสองยา ต่อเนื่องกันครึ่งเดือน ครึ่งเดือนหลังจากนั้นฉันจะมาดูอาการให้อีกครั้ง” เจียงหลินหว่านรีบเขียนใบสั่งยาแล้วยื่นให้ยายแก่คนนั้น
หมอหลัวรีบเดินไปข้างหน้าคุณยาย รับใบสั่งยามาดู แล้วก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก ยาที่หญิงสาวคนนี้สั่งมานั้นช่างหลักแหลมนัก โดยเฉพาะไป๋จี๋และไป่ปู้ในนั้น
คนอื่นเห็นไอเป็นเลือดก็รู้จักแต่ทำให้เลือดเย็นและห้ามเลือด แต่กลับลืมไปว่าที่ปอดของเขามีรูเล็กๆ ที่หนอนกัดกร่อน เลือดจึงไหลไม่หยุด
ไป๋จี๋สามารถอุดรูรั่วในเส้นลมปราณปอด ช่วยปิดแผลที่มีเลือดออกก่อน ส่วนไป่ปู้สดเน้นกำจัดพิษหนอนในปอด ด้านหนึ่งเก็บ ด้านหนึ่งกระจาย ด้านหนึ่งบำรุงปอด ด้านหนึ่งกำจัดหนอน
หมอหลัวยิ่งมองเจียงหลินหว่านก็ยิ่งชอบ แต่ก็ไม่กล้าชวนนางไปทำงานที่โรงพยาบาลของพวกเขา หญิงสาวคนนี้วิชาแพทย์เก่งขนาดนี้ สามีก็เป็นผู้นำเขตทหาร อยากเข้าสู่โรงพยาบาลทหารก็ง่ายดายมาก
ที่นั่นสวัสดิการดีกว่าที่นี่มากมายนัก คนโง่เท่านั้นแหละถึงจะไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน
เจียงหลินหว่านเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว จึงลุกขึ้นจะจากไป คุณยายรีบรั้งนางไว้ทันที “คุณหนู รอก่อน เธอคือผู้มีพระคุณของลูกชายฉัน
ถ้าไม่ใช่เธอ ลูกชายฉันคงไม่รอดแน่ เธอรอเดี๋ยวนะ”
คุณยายพูดพลางหยิบปลาหมึกแห้งที่ตากแห้งแล้วยื่นให้เจียงหลินหว่าน “เธอรับไว้เถอะ อย่าปฏิเสธเลย”
เจียงหลินหว่านเห็นของในมือคุณยายชัดเจนแล้ว ก็รีบโบกมือปฏิเสธทันที ปลาหมึกแห้งชิ้นใหญ่แบบนี้เป็นของหายาก ปลาสิบชั่งถึงจะได้เนื้อแห้งหนึ่งตำลึง การจับได้ขึ้นอยู่กับดวง ปีหนึ่งอาจไม่ได้สักชิ้นใหญ่สมบูรณ์