พอได้ข้อสรุปของโรค เจียงหลินหว่านก็คิดยา recipe ออกมาได้แล้ว บำรุงหยางให้อบอุ่น กระจายความเย็นและเลือดคั่ง พี่ฉีเยว่ไม่ช้าก็เร็วจะกลายเป็นผู้ชายปกติ
มื้อเย็นวันนี้เจียงหลินหว่านไม่ทำปูเหมือนเมื่อก่อน เพราะปูมีฤทธิ์เย็น ไม่เป็นผลดีต่ออาการของพี่ฉีเยว่
เลยทำผัดกุ้งทะเลกับต้นหอม อย่างนี้จัดเป็นยาตำรับบำรุงร่างกาย classic บำรุงไตหยาง นึ่งไข่ แล้วเพิ่มผงตูซื่อจื่อเล็กน้อย บำรุงรากฐานเสริมหยาง...
กว่าจะเสร็จก็เกือบสองทุ่มแล้ว ลมทะเลฤดูร้อนบนเกาะร้อนและชื้น วันนี้วิ่งวุ่นมาทั้งวัน ตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเค็มของลมทะเล เจียงหลินหว่านทนความเหนียวตัวไม่ไหว
มองไปทางลู่ฉีเยว่: "พี่ฉีเยว่ อาบน้ำที่ไหนคะ?"
"รอสักครู่"
ลู่ฉีเยว่มองเห็นความเหนื่อยล้าที่หางตาของนาง เงียบ ๆ หยิบถังน้ำเหล็ก ตักน้ำหลายถัง แล้วเดินไปที่ครัว ต้มน้ำร้อนสองหม้อใหญ่
ตักน้ำอุ่นอุณหภูมิพอเหมาะ เทลงในถังน้ำในห้องน้ำ
"อาบได้ แล้วมีอะไรเรียกฉัน" เสียงทุ้มต่ำของลู่ฉีเยว่ดังขึ้น มีความสุขุมของทหารโดยเฉพาะ
เจียงหลินหว่านพยักหน้า หยิบเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยนเข้าไปในห้องน้ำ ห้องน้ำเล็ก ๆ เต็มไปด้วยไอน้ำอุ่น หมอกขาวลอยคลุ้ง กั้นเสียงลมด้านนอก
นางถอดเสื้อผ้า ก้าวลงในถังน้ำ อุณหภูมิอุ่น ๆ ปลอบประโลมความเหนื่อยล้าทั่วร่าง ทั้งตัวสบายสุด ๆ
เกือบหนึ่งสัปดาห์ไม่ได้อาบน้ำ เจียงหลินหว่านทนไม่ไหวจริง ๆ พอได้อาบทีก็อาบอย่างตั้งใจเป็นพิเศษ ลืมไปเลยว่าเขตทหารมีกฎเหล็ก ทุกคืนสามทุ่มไฟดับพร้อมกันทั้งเขต ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่วินาทีเดียว