ย่าม้าตอนนี้ท่าทีอ่อนลงไปมาก แต่ปากก็ยังไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่น้อย พร่ำบ่นว่า: "ทำอะไรขนาดนี้ ดีที่สุดก็ทำให้ลูกสะใภ้ฉันท้องได้นะ"
คนรอบข้างต่างก็มีความเข้าใจใหม่ต่อวิชาแพทย์ของเจียงหลินหว่าน ต่างชื่นชมไม่ขาดปาก
พอตกบ่ายเจียงหลินหว่านก็ไม่ต้องรับตรวจผู้ป่วยแล้ว เริ่มตั้งใจวาดภาพสมุนไพรที่ใช้รักษาพิษงูทะเล
จนถึงหกโมงเย็นเวลาเลิกงาน เธอก็ยืดข้อมือที่ปวดเมื่อย แล้วเดินกลับไปที่ครอบครัวทหาร
ทันทีที่เธอกลับถึง ก็มีทหารชุดหลายนายเดินทางไปที่โรงพยาบาลเกาะต้าอวี่ ผู้อาวุโสที่เดินนำหน้าเข้าไปหาผู้อำนวยการเฉินอย่างตรงไปตรงมา พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "ได้ยินว่าที่นี่คิดค้นสมุนไพรจีนที่ใช้รักษาพิษงูทะเลได้?"
"แล้วก็ยังมีผงยาที่ห้ามเลือดและสมานแผลได้เร็วกว่าปกติอีก? ผู้อำนวยการเฉิน เหล่าทหารที่ประจำอยู่บนเกาะแห่งนี้ต้องเผชิญอันตรายอยู่ตลอด เจองูทะเลบ่อยครั้ง หากชะลอการรักษาก็เท่ากับชะลอชีวิตคน"
"เขตทหารอยากจะขอซื้อสูตรยาเหล่านี้ เพื่อใช้เป็นยาเตรียมพร้อมฉุกเฉินในค่ายทหาร"
"ในเรื่องราคา เขตทหารยินดีจ่ายในมาตรฐานสูงสุด ไม่ทำให้พวกคุณขาดทุนแน่นอน"
หากเจียงหลินหว่านอยู่ที่นี่ เธอจะจำผู้อาวุโสคนนี้ได้ทันทีว่าเป็นชายชราที่เธอช่วยเหลือไว้ในห้องครัวเรือครั้งก่อน
ผู้อำนวยการเฉินมองชายชราต่อหน้าด้วยความเคารพ แต่สูตรยาเหล่านี้เป็นของหมอเจียง เขาไม่กล้าตัดสินใจแทน
"ท่านผู้บัญชาการ สูตรยาเหล่านี้ไม่ได้เป็นของโรงพยาบาลเรา ฉันก็ตัดสินใจแทนไม่ได้ แต่พวกท่านสามารถไปหาเมียของผู้บัญชาการลู่ หมอเจียงได้ สองสูตรนี้ล้วนเป็นหมอเจียงคิดค้นขึ้นมาเอง"