"เจียงหลินหว่าน นายหยุดอยู่ตรงนั้น" จางต้า-ยา ตะโกนเสียงดัง ทำให้เจียงหลินหว่านตกใจ หันกลับไปเห็นเป็นยายแก่คนนี้ เจียงหลินหว่านเอ่ยเสียงเย็นชา: "มีอะไรหรือ?"
"เจียงหลินหว่าน อย่าคิดว่านายทำเรื่องชั่วๆ ที่ไม่มีใครรู้
ก็แค่ไปกุ๊กกิ๊กกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลเกาะต้าอวี่ เป็นเมียน้อยเขา ถึงได้ใบสั่งยาพิษงูมา
แค่นี้ก็กล้าขึ้นไปพูดบนเวที" พูดพลางก็แย่งสุนทรพจน์จากมือเจียงหลินหว่าน ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
มองเจียงหลินหว่านแล้วก็แค้นใจ: "หน้าไม่อาย พึ่งหน้าตาตัวเองเข้าข้างหลัง ฝ่ายชายก็ไม่ใช่ของดี แอบใช้เส้นสายในครอบครัวแย่งตำแหน่งลูกฉัน
บ้านทั้งบ้านเป็นพวกหมาป่า ดูฉันจะข่วนหน้าหล่อนให้เละ" จางต้า-ยาพูดพลางจะพุ่งเข้าไปข่วนหน้าเจียงหลินหว่าน
ซ่งหมานหยูที่อยู่ไม่ไกลเห็นภาพนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดีเมื่อเห็นคนอื่นเดือดร้อน
บนเวที พิธีกรเสียงก้อง ผ่านลำโพงกระจายไปทั่วสนาม:
"ไม่นานมานี้ ทหารหน่วยเราคนหนึ่งกล้าทำความดีช่วยคน แต่โชคร้ายถูกงูทะเลพิษกัด
พิษงูทะเลทุกคนคงรู้จักดี มาเร็ว คร่าชีวิตคนก็เร็ว บนเกาะเรามีทหารกี่คนที่เสียชีวิตเพราะงูทะเล
และภรรยาของผู้บัญชาการลู่ ลู่ฉีเยว่ สหายเจียงหลินหว่าน มีใบสั่งยาดีๆ ยอมมอบให้เปล่าๆ เพื่อช่วยคน เห็นได้ว่ามีคุณธรรมสูงส่ง!"
"ใบสั่งยาของหล่อนช่วยชีวิตทหารเรา ต่อจากนี้จะช่วยชีวิตทหารอีกมาก รักษาพลังป้องกันชายฝั่ง ลดความเสียหายของกองทัพ มีคุณต่อเกาะเรา! วันนี้ขอประกาศเกียรติคุณต่อสาธารณะ แจ้งความดีความชอบ!"
เสียงพูดจบ เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั้งสนาม
ทุกคนต่างรอคอยที่จะเห็นภรรยาผู้บัญชาการลู่ในตำนาน พี่สะใภ้หยางตอนนี้ก็มีสีหน้าร้อนใจ พูดว่าเร็วเข้า เด็กคนนี้ไปไหนแล้ว
ลู่ฉีเยว่ตอนนี้ก็ขมวดคิ้วมองหาที่ไหนสักแห่ง