เกียวโต·ห้องบำเพ็ญเพียรแห่งหนึ่ง
เวลากลางคืน
ไป๋เสี่ยวเวย์และพวกเขายังคงเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ในวันมะรืนนี้
พวกเขากำลังบำเพ็ญเพียรกันอย่างขะมักเขม้น
มหาวิทยาลัยบู๊เกียวโตเป็นทีมที่แข็งแกร่ง แถมยังมีขั้นสามคอยนั่งบัญชาการอีก ไม่อาจยอมให้พ่ายแพ้ได้เด็ดขาด
เพราะมหาวิทยาลัยบู๊เกียวโตและสถาบันยุทธ์ซานเหอมีคะแนนเท่ากัน
และนี่ก็เป็นรอบชิงชนะเลิศ
เพื่อตัดสินผู้ชนะอันดับหนึ่ง
จึงต้องใช้การแข่งขันแบบผลัดเปลี่ยนกันขึ้นสู้ เพื่อช่วงชิงชัยชนะในยกสุดท้ายนี้
ผู้ชนะในการแข่งขันแบบผลัดเปลี่ยน ทีมจะได้คะแนนสะสมเพิ่มหนึ่งคะแนน
หนึ่งคะแนน ก็เพียงพอจะตัดสินแพ้ชนะได้
และช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างทั้งสองฝ่ายไม่ได้ต่างกันมากนัก จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
จางลู่หน้าจู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็สว่างขึ้น เธอเหลือบดูนิ้วหนึ่ง ก็พบว่าเป็นข้อความจากอธิการบดีส่งมาให้เธอ อดดีใจจนกระโดดโลดเต้นไม่ได้
เพราะอธิการบดีหายหน้าหายตาไปนานขนาดนี้ ใครจะรู้บ้างว่านึกว่าท่านไม่อยู่แล้ว
ฉู่จื่อหางแค่บอกว่าจางหย่งอันไปปฏิบัติภารกิจ แต่ไม่ได้บอกว่าปฏิบัติภารกิจอะไร
เธอมองไปยังเหล่าเด็ก ๆ ที่กำลังเตรียมพร้อมอยู่ไกล ๆ อยากจะบอกข่าวนี้ให้พวกเขารู้
คิดว่าเด็ก ๆ เหล่านี้ได้ฟังแล้วต้องดีใจกันแน่นอน
แต่จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่า ถ้าไม่บอกพวกเขา แล้วค่อยให้เป็นเซอร์ไพรส์ตอนนั้นมันจะดีกว่า
แต่ไม่นานเธอก็ปัดความคิดนี้ทิ้งไป
ไม่ใช่มีคำพูดหนึ่งพูดไว้อย่างนั้นหรือ
ยกตัวอย่างเช่น การกลับบ้านไปฉลองตรุษจีน ถ้าบอกพ่อแม่ล่วงหน้า ในช่วงสองสามวันก่อนตรุษจีนพ่อแม่ก็จะดีใจรอคอยให้ลูกกลับบ้าน