เช้าวันรุ่งขึ้น
จางหย่งอันลืมตาขึ้นมา ช่วงนี้เหนื่อยเกินไปจนเผลอหลับไปสองชั่วโมง
แม้จะมียากระตุ้นพลังจิตที่ช่วยให้กลับมาสดชื่นได้
แต่ก็เทียบไม่ได้กับการนอนหลับพักผ่อนที่ฟื้นฟูได้เร็วกว่า
จางหย่งอันไปห้องน้ำล้างหน้าล้างตา แล้วเปลี่ยนเป็นชุดสูทสะอาด
แต่งตัวอย่างเรียบร้อย ก็ดูมีเสน่ห์ขึ้นอีก
รสนิยมการแต่งตัวของจางหย่งอันถูกจางลู่หน้าพวกนั้นเลี้ยงให้ติดหรู อยากใส่ของดีๆ สวยๆ
แน่นอนว่า
เวลาสู้ก็ใส่อะไรก็ได้
มองดูตัวเองในกระจกแล้ว จางหย่งอันพยักหน้าอย่างพอใจ
เขาพกกระเป๋าหนังใบเล็กติดตัว ข้างในใส่ถุงซ่อนวิญญาณไว้
"นึกไม่ถึงว่าวันนี้โรงเรียนจะกลายเป็นโรงเรียนนายร้อยซะแล้ว"
จางหย่งอันรู้สึกตื่นเต้นอยู่ในใจ
ถึงแม้โรงเรียนนายร้อยกับมหาวิทยาลัยธรรมดาจะให้ชี่เลือดที่เหมือนกัน
แต่ก็ยังเป็นโรงเรียนนายร้อยที่ฟังดูดีกว่า
พวกนักเรียนจะได้เชิดหน้าชูตา และภูมิใจในโรงเรียนของตัวเองด้วย
ไม่นานนัก
โทรศัพท์ของจางหย่งอันก็ดังขึ้น
มองดูเบอร์โทร ก็เป็นจอมทัพเฉิน
เขารับสายทันที
"ขึ้นมาที่ห้องโถงชั้นสอง คนมาเกือบครบแล้ว"
"เรามาคุยรายละเอียดกันอีกที แล้วเซ็นกันเลย"
"ถึงแม้จะเซ็นสัญญาที่จินหลิง แต่โรงเรียนเรายังอยู่ใต้การดูแลของกรมการศึกษานครเวทมนตร์"
จางหย่งอันพยักหน้า: "ได้ครับ ผมไปเดี๋ยวนี้"
พูดจบ
จางหย่งอันก็เก็บของแล้วผลักประตูออกไป
"อืม?"
เพิ่งผลักประตูออกมา