ห้องทำงานอธิการบดี
ที่บันไดยังมีครูอีกหลายคนที่ยืนดูอยู่
ฉินจั่นและจางลู่หน้าก็อยู่ในนั้นด้วย
พวกเขาอยู่ชั้นล่างก็ได้ยินหลี่เจี้ยนหาวบอกว่าภรรยาของอธิการบดีมาแล้ว!
ก็ต้องขึ้นมาดูเรื่องสนุกนี่สิ
"ท่านอธิการบดี"
"ญาติของคุณ... แล้วก็... ภรรยาและลูกมาด้วย"
ยังไม่ทันที่หลี่เจี้ยนหาวจะพูดจบ
ก็ถูกเสียงเย็นชาของจางหย่งอันตัดกลาง
"หลี่เจี้ยนหาว!"
"หูหนวกแต่ตาก็ไม่บอด"
"ไปเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นภรรยาของฉันได้ยังไง!"
หลี่เจี้ยนหาว: "..."
"ไล่พวกมันออกไป!"
"แล้วเรียกฉินจั่นหัวทึบนั้นมาขับรถส่งพวกมันสี่คนกลับไปด้วย!"
แน่นอนว่าไม่ได้โกรธหลี่เจี้ยนหาว
แค่ไม่อยากเห็นหน้าพวกนั้นเท่านั้นเอง
ฉินจั่นที่อยู่ที่บันได: "!???"
สีหน้าป้าหวังเหี่ยวลงทันที รีบเดินเข้าไปข้างหน้า
แต่จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าจางหย่งอันดูแตกต่างจากที่จำไว้เล็กน้อย เดิมทีก็ไม่ได้หล่อขนาดนี้
จริงด้วย พอได้เป็นข้าราชการ สวมเสื้อผ้าดีๆ ท่าทางก็ต่างออกไป
แต่พอคิดว่าตนเป็นผู้ใหญ่ ความกล้าก็กลับมาอีกครั้ง
"อันเอ๋อร์ หมายความว่าไง"
"ให้คนหัวทึบขับรถส่งพวกเรา ไปไหน ส่งไปนรกหรือไง!"
สายตาเย็นชาของจางหย่งอันไม่แม้แต่จะมองป้าหวัง
เพียงแต่พูดกับหลี่เจี้ยนหาวอย่างเย็นชาว่า
"ปฏิบัติตามคำสั่ง!"
หลี่เจี้ยนหาวรีบยืดตัวตรง พูดอย่างเคร่งขรึม: "รับทราบ!"
จากนั้นไม่ลังเล เดินตรงไปหาป้าหวังคนนั้น
ไม่พูดพล่าม ดันตัวป้าหวังเดินออกไปด้านนอก
แม้หูจะหนวกนิดหน่อย แต่ก็ยังเป็นร่างนักรบ การไล่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งไม่ใช่ปัญหา