ภายในห้องทำงานของอธิการบดี
เงาร่างวัยเยาว์หลายคนยืนหยัดอยู่ข้างกายจางหย่งอันอย่างมุ่งมั่น
จางหย่งอันตะลึง หากแต่สีหน้าไม่เย็นชาเยือกเย็นดังเก่าก่อน เริ่มอ่อนโยนลง
ฉู่จื่อหางเดินตามขึ้นมาทันที ก็ได้เห็นภาพนี้ เช่นกัน
เหล่าอาจารย์ที่อยู่ด้านหลังพลันรู้สึกว่า
ทรัพยากรที่จางหย่งอันทุ่มเทให้พวกเด็กๆ เหล่านี้ก่อนหน้านี้คุ้มค่า สิ่งที่ทำอยู่คือการหล่อหลอมนักรบตายใจโดยแท้!
เด็กๆ เหล่านี้ต่างแข็งแกร่งกระฉับกระเฉง มองแล้วน่าเกรงขามยิ่งนัก
จางหย่งอันก้าวออกมา ปลอบประโลมเหล่านักศึกษา
ป้าหวังและหญิงคนนั้นก็ตกใจกับเหล่านักศึกษาเช่นกัน
ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
จางหย่งอันมองไปยังคนทั้งสี่ตรงหน้า ไม่ปิดบังพลังชี่เลือดอันน่าสะพรึงกลัวและสังหารอันนองเลือดบนร่างกายแม้แต่น้อย
พลันราวกับคลื่นยักษ์ พุ่งตรงเข้าหาคนทั้งสี่
พวกเขารู้สึกเพียงร่างจมดิ่งสู่ห้วงน้ำแข็ง รูม่านตาเหลือเพียงเงาร่างของจางหย่งอันที่น่าหวาดกลัว
พลังและเจตนาฆ่าที่ปลดปล่อยโดยผู้แข็งแกร่งขั้นหก มิใช่คนธรรมดาจะต้านทานได้โดยง่าย
"ไปซะ"
"ถ้ากล้าอีก ฉันจะส่งลูกชายสองคนของแกไปสมรภูมิมนุษย์ต่างเผ่าเป็นอาหารสัตว์อสูร!"
น้ำเสียงของจางหย่งอันแฝงไว้ซึ่งท่าทีไม่อาจโต้แย้ง
จิตใจของคนทั้งสี่ถูกทำลายด้วยพลังของจางหย่งอันโดยสิ้นเชิง ไม่หยิ่งผยองดังเมื่อครู่
อยากจะรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด