"ให้ตายสิ!"
"ให้ตายสิ!!"
"เกิดอะไรขึ้น!"
"หลี่เฉาหยางจากทีมหนึ่งของวิทยาลัยอาชีวะวิทยายุทธ์ซานเหอ กลับสู้กับจ้าวเคนโด้ได้สูสี!"
"ระดับของเขาก็ขั้นสองเหมือนกัน"
"ไม่ใช่ ขั้นสองช่วงกลางต่างหาก!!!"
ผู้บรรยายตบโต๊ะลุกขึ้น ขณะเดียวกันบนจอใหญ่ก็ฉายภาพการต่อสู้ของทั้งสองคน
"หลี่เฉาหยางคนนี้แข็งแกร่งกว่าอู๋ตาจู่ซะอีก!!"
"ถ้าให้อู๋ตาจู่ขึ้นเวที ฉันรับรองได้เลย"
"อู๋ตาจู่ต้องแพ้ให้เมิ่งเหลียงอวี่ภายในยี่สิบไม้เด็ดแน่นอน!!"
"ไพ่ตาย!"
"หลี่เฉาหยางต่างหากที่เป็นไพ่ตายของสถาบันยุทธ์ซานเหอ!!"
"ที่แท้สถาบันยุทธ์ซานเหอแห่งนี้ก็ซ่อนผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ไว้ด้วย"
ชั่วขณะนั้น
ทั้งสนามแตกตื่นด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
พวกเขาไม่คิดว่าวิทยาลัยอาชีวะวิทยายุทธ์ซานเหอจะซ่อนผู้แข็งแกร่งระดับขั้นสองช่วงกลางไว้ด้วย
นี่มันน่าตกใจเกินไปจริง ๆ
ไม่แปลกใจเลยที่เขาไม่ให้อู๋ตาจู่ขึ้นเวที ที่แท้ก็ยังมีผู้แข็งแกร่งแบบนี้อีกคน
ถือว่าใช้ได้ ไม่ทำให้โรงเรียนอาชีวะของพวกเขาหน้าแตก!
เขตเตรียมพร้อมของสถาบันวิทยายุทธ์ซานเหอ
อู๋ตาจู่หัวเราะหึหึ เขารู้มานานแล้วว่าคนในสนามต้องมีปฏิกิริยาแบบนี้
จางหย่งอันกับคนอื่น ๆ กลับเงียบสงบตลอด เหมือนทุกอย่างอยู่ในแผนที่วางไว้
ในขณะเดียวกัน จางหย่งอันก็ดูการต่อสู้ของหลี่เฉาหยางไปด้วย
ฝีมือการต่อสู้ของเด็กคนนี้ถูกขัดเกลาจนออกดอกออกผลแล้ว
เพียงแต่
ดาบยาวในมือของอีกฝ่ายกับวิชาดาบที่ใช้ ล้วนเหนือกว่าหลี่เฉาหยางหลายเท่า