“หมดเวลา!!”
เมื่อการนับถอยหลังบนจอใหญ่สิ้นสุดลง
ผู้บรรยายก็เอ่ยขึ้นในเวลานี้
“การเตรียมตัวก่อนการแข่งขันเสร็จสิ้นแล้ว!”
“กรรมการเข้าสู่สนาม”
“ทุกคนโปรดเงียบ”
“ต่อไป เชิญนักสู้ทั้งสองฝ่ายขึ้นสังเวียน!!”
ชั่วขณะนั้น สายตาทุกคนในสนามประลองล้วนจับจ้องไปที่ใจกลางสนาม
จอใหญ่ในสนามมีถ่ายทอดสดด้วย
ขณะเดียวกัน ผู้ชมจำนวนมากก็รับชมการแข่งขันนี้อยู่หน้าจอโทรทัศน์
บนจอใหญ่ปรากฏภาพเคลื่อนไหว ‘เมิ่งเหลียงอวี่ ปะทะ หลี่เฉาหยาง’
จางหย่งอันตบไหล่หลี่เฉาหยางเบา ๆ
เหตุผลที่เขาไม่ให้ไป๋เสี่ยวเวย์ลงเป็นตัวจริง ก็เพื่ออยากให้นักศึกษาเหล่านี้ได้โชว์ตัวเองบ้าง
บอกให้นครเวทมนตร์ทั้งนคร ประเทศหัวกั๋วทั้งประเทศรู้ว่า พวกเขาก็แข็งแกร่งเช่นกัน!
หลี่เฉาหยางหายใจเข้าลึก ๆ ครั้งนี้ถือเป็นการขึ้นสังเวียนครั้งแรกของเขา คิดไปถึงว่าแม่ของเขาต้องดูอยู่หน้าจอแน่นอน
การแข่งขันครั้งนี้เขาจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด
จากนั้น เขาก็ก้าวเดินขึ้นบนเวทีอย่างช้า ๆ
ผู้บรรยายกล่าวกับผู้ชมทั้งสนามและผู้ชมทางบ้านในเวลานี้ว่า
“นักสู้ที่ขึ้นสังเวียนในรอบนี้จากวิทยาลัยวิทยายุทธ์นครเวทมนตร์คือ……”
“เมิ่งเหลียงอวี่”
“เมิ่งเหลียงอวี่ อายุ 19 ปี”
“การสอบวิทยายุทธ์รุ่นที่ 25 ตารางระดับประเทศอันดับที่ 9”
“บุคคลอันดับหนึ่งของการสอบวิทยายุทธ์วิถีกระบี่ระดับประเทศครั้งที่ 25”
“แชมป์วิทยายุทธ์ระดับจังหวัดฮั่นตง รุ่นที่ 25!”
“ระดับความแข็งแกร่งไม่ทราบแน่ชัด!”
กล้องสแกนไปที่ชายหนุ่มผู้ถือดาบ ผมสีทอง ท่าทางทะเล้นบนเวที
เมื่อได้ยินผู้บรรยายกล่าวถึงเกียรติยศของเมิ่งเหลียงอวี่