"ช่างเป็นหมอนที่มาเหมาะกับคนง่วงนอนจริงๆ"
จางหย่งอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าควรไปจริงๆ
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะหลอมอาวุธเงินลับหรือไม่ แค่คำเชิญของจอมทัพเฉิน เขาก็ต้องไป
"ได้สิ เวลาไหน"
เฉินอันหลานตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "พรุ่งนี้เย็น ที่อยู่ฉันจะส่งให้"
ไม่นาน
ที่อยู่ที่ระบุตำแหน่งก็ถูกส่งมา
เขตชุมชนนี้เขาเคยได้ยินชื่อมา นับเป็นหนึ่งในชุมชนที่ลึกลับที่สุดในนครเวทมนตร์
หน้าประตูมียามทหารนักรบคอยเฝ้า
คนทั่วไปเข้าไม่ได้
ข้างในคาดว่าน่าจะเป็นจอมยุทธ์ปรมาจารย์ในหมู่ทหารนักรบทั้งหมด
"งั้นพรุ่งนี้เย็นคงต้องรบกวนแล้ว"
เฉินอันหลานตอบกลับ: "ไม่เป็นไร"
หลังจากตอบข้อความเสร็จ
จางหย่งอันก็เก็บเงินลับและเอกสารทั้งหมดใส่แหวนเก็บของ
เรื่องเงินลับนี้ควรไปถามผู้ใหญ่มากกว่า
เขามีดาบยาวดำทองเป็นอาวุธหลัก ความแข็งแกร่งของเงินลับสู้ดาบยาวดำทองไม่ได้ จึงได้แต่ทำเป็นอาวุธรอง
ส่วนจะเก็บไว้ให้ฝุ่นจับน่ะหรือ นั่นก็เป็นการทำลายของมีค่า
เขาก็ต้องการอาวุธเงินลับเช่นกัน ศัตรูในการต่อสู้ในวันหน้าคาดว่าน่าจะเป็นขั้นแปดหรือขั้นเก้า
เงินลับสามารถยับยั้งการฟื้นพลังของพวกเขาได้ดี นี่เป็นวิธีที่สำคัญมาก!
เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ช่วงนี้โรงเรียนกำลังปกคลุมไปด้วยคืนฝนตก แต่หน้างานก่อสร้างยังไม่หยุด
ทำไม่ได้
ต้องสร้างโรงเรียนให้เสร็จก่อนเปิดเทอมภาคหน้า จึงต้องเร่งทำงานกันหนัก
ช่วงตรุษจีนก็ไม่หยุดก่อสร้าง
จางหย่งอันจ่ายค่าจ้างให้พวกเขาอย่างเพียงพอ จึงมีคนอยู่ต่อไม่น้อย