"หนี!"
ชั่วพริบตา หมูคนทุกตัวที่อยู่ ณ ที่นั้นไม่มีใครคิดจะต้านทานแม้แต่น้อย
เพียงเพราะจางหย่งอันแข็งแกร่งเกินไป ดาบยาวดำทองเล่มนั้นแทบจะไม่มีใครต้านทานได้
ไม่มีหมูคนตัวไหนทนดาบของจางหย่งอันได้แม้แต่ดาบเดียว
หากก่อนที่หมูคนเหล่านี้จะสู้กับสัตว์อสูร หมูคนเหล่านี้ยังมีกำลังรบเต็มที่ แค่หมูคนขั้นห้าสองสามตัวก็ทำให้จางหย่งอันต้องเหนื่อยแล้ว
แต่ตอนนี้
หมูคนเหล่านี้ตอนสู้กับสัตว์อสูร พลังชี่เลือดในกายได้หมดไปนานแล้ว
พูดง่ายๆ ก็คือหมูคนที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนเลือดเหลือน้อย
ไม่ต้องพูดถึงจางหย่งอันที่ขีดสุดขั้นห้า ต่อให้เป็นขั้นห้าเบื้องต้น เขาก็ฟันได้ไม่เว้น
เรียกว่าได้ว่าดาบเดียวหนึ่งหมู!
"ฆ่า!"
จางหย่งอันคำรามเสียงดัง ดาบยาวดำทองในมือไม่ยั้งมือ หมูคนที่อยู่ตรงหน้าถูกเขาฟันตายอยู่ในที่นั้นทีละตัว
สำหรับหมูคนเหล่านี้ ไม่จำเป็นต้องยั้งมือแม้แต่น้อย การต่อสู้ในสมรภูมิมาหลายปี จางหย่งอันเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงสัจธรรมข้อหนึ่ง การเผชิญหน้ากับเผ่าต่างถิ่น มีเพียงการฆ่าเท่านั้น ไม่สามารถมีความเมตตาแม้แต่น้อย!
ไม่ใช่พวกเรา จิตใจย่อมแตกต่าง!
ฆ่าให้หมดสิ้น ย่อมดีต่อเผ่ามนุษย์แห่งดาวน้ำเงินอย่างแน่นอน
แม้จะดูโหดร้าย แต่นี่คือสงคราม!
ไม่เคยมีความเป็นมนุษย์ให้พูดถึง!
ชั่วขณะนั้น จางหย่งอันรู้สึกเหมือนกลับไปสู่วันเวลาที่เคยสู้กับเพื่อนร่วมทีมกับพวกสัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์ต่างเผ่า