"จดหมาย!"
ถูกต้อง ในแหวนวงนี้มีจดหมายอยู่กว่าสิบฉบับ
แม้ด้านบนจะเป็นภาษาของเผ่าต่างถิ่น แต่จางหย่งอันก็อ่านออกทั้งหมด
เขามองไปรอบๆ
ตอนนี้ที่นี่เต็มไปด้วยศพ กลิ่นคาวเลือดหนาแน่น
เห็นชัดว่าไม่ใช่ที่ปลอดภัย เขาจึงรีบวิ่งกลับไปทางที่มา หามุมสงบมุมหนึ่ง แล้วค่อยๆ ตรวจดูจดหมายในมืออย่างละเอียด
จะเรียกว่าจดหมายก็ใช่
แท้จริงแล้วมันก็แค่หนังสัตว์บางแผ่น บนนั้นมีตัวอักษรสีแดงสดเขียนไว้
พวกหมูคนพวกนี้ ถึงจะหัวเป็นหมู แต่ไอคิวไม่ต่ำ มีคนที่เขียนหนังสือได้มากมาย
ไม่นาน ข้อมูลบนนั้นก็ผุดขึ้นในหัวของจางหย่งอัน
"เบื้องบน!"
"ข้านำทีมสำรวจ ออกไปหาทางเข้าอื่นของสายแร่ผลึกเลือดที่อยู่ห่างออกไปสามร้อยลี้"
"ศาลราชาเสือและศาลราชาพญานาค ถึงแม้จะแย่งชิงสายแร่ผลึกเลือดกันอย่างเปิดเผย แต่จากการสืบสวนพบว่า ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองสะสมมานานแล้ว สายแร่เป็นแค่ชนวนเท่านั้น!"
"จุดประสงค์ของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่สายแร่!"
"แค่ใช้มันเป็นข้ออ้างในการเปิดศึกเท่านั้น!"
"ถึงกับคิดว่าสายแร่นี้เป็นเพียงสายแร่ระดับต่ำที่มีผลึกเลือดระดับต่ำเพียงหนึ่งแสนหน่วย!"
"แต่ด้วยพรสวรรค์ในการค้นหาสมบัติอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าเรา ทำให้พบว่า สายแร่ที่พวกเขาพบนั้นเป็นเพียงแค่ส่วนต่อขยายของสายแร่หลักเท่านั้น!"
อ่านมาถึงตรงนี้
จางหย่งอันก็เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที
ที่แท้พวกหมูคนเหล่านี้คิดจะยึดสายแร่บริเวณชายแดนของสองราชสำนัก