ยามโพล้เพล้
ในสนามกีฬา เต็มไปด้วยเงาร่างของเหล่านักเรียนสภานักศึกษาที่ยุ่งวุ่นวาย
พวกเขากำลังจัดเตรียมสถานที่ และมีคุณครูหลายท่านช่วยเหลืออยู่ด้วย
คุณครูทั้งหลายอารมณ์ดี ทุกคำถามที่นักเรียนสงสัย ต่างตอบอย่างใจจดใจจ่อ
“ใช่ ๆ วันนี้ผ่าซากเสร็จหมดแล้ว ไม่ได้หลอกพวกนาย ชุดนี้ยังเปื้อนเลือดใส่ข้ามาเลย”
“ใช่ เริ่มจากวันนี้จะสลับกันแจกเนื้อสัตว์อสูรให้ทุกวัน กินกันอิ่มหนำ”
“วันนี้นอกจากเนื้อมังกรกับเนื้อเสือแล้ว ยังมีเนื้อสัตว์อสูรอีกชนิดกับเนื้อธรรมดา เต็มที่เลย!”
ไม่นานนัก เหล่านักเรียนสภานักศึกษาต่างมีแรงฮึดขึ้นมา
แทบอยากให้ฟ้ามืดลงเดี๋ยวนี้
เวลานี้
ที่หน้าประตู จางหย่งอันเพิ่งลงมาจากรถของฉินจั่น ตามมาด้วยฉู่จื่อหางและจางลู่หน้า
จนใจ ในโรงเรียนมีแต่ฉินจั่นที่มีรถ ส่วนคุณครูคนอื่นจับฉลากเลขทะเบียนนครเวทมนตร์ไม่ได้
ต้องโดยสารรถของเขามา
ตอนบ่าย จางหย่งอันกับคณะได้ไปโรงงานแปรรูปแห่งหนึ่ง นำเนื้อบางส่วนแปรรูปเป็นชิ้นเล็กขนาดลูกอมเนื้อ
เพื่อที่จะแจกจ่ายให้นักเรียนได้ง่ายขึ้น
แล้วยังซื้อเนื้อหมูแกะธรรมดาอีกจำนวนมาก พร้อมเตาย่างกับเหล้าจำนวนมาก ว่าจะให้อิ่มก็ต้องให้สมคำพูด
นักเรียนยังจนเกินไป
นี่ก็สะท้อนให้เห็นว่ายาเม็ดชี่เลือดธรรมดานั้นล้ำค่าแค่ไหน
ปกติพวกนักเรียนยังกินเนื้อไม่ไหว แต่จางหย่งอันไม่เห็นแก่ตัว เพิ่งเปิดเทอมก็แจกยาเม็ดชี่เลือด จัดได้ว่าเก่งกาจจริง ๆ
ตอนนี้นักเรียนมองจางหย่งอันเหมือนพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด