ภายใต้รัตติกาล
ภายในโรงเรียน เต็มไปด้วยเสียง cheering ของเหล่านักเรียน อีกทั้งกลิ่นหอมของเนื้อย่างก็ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
โดยรอบมืดมิดไปหมด โชคดีที่พักอาศัยอยู่ในที่ห่างไกล ไม่มีเขตที่อยู่อาศัย
ไม่อย่างนั้นคงต้องทำให้พวกนั้นหิวตายกันพอดี
จางหย่งอันตอนนี้ไม่เคยตระหนี่กับเหล่านักเรียนเลย การกินก็ย่อมกินของดีที่สุด
ยังไงซะภายหลังก็ตอบแทนกลับมาได้หมด
"จากวันนี้เป็นต้นไป พลังชี่เลือดที่นักเรียนแต่ละคนฝึกฝนในแต่ละวันจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก พลังชี่เลือดที่สรุปในแต่ละวันก็จะเข้มข้นมากขึ้น การเพิ่มพูนความแข็งแกร่งของข้าก็จะรวดเร็วยิ่งขึ้น!"
จางหย่งอันคิดในใจ จากนั้นก็ให้ครูคนหนึ่งถือถาดอาหาร ส่วนเขาเองก็วางเนื้อสัตว์อสูรขีดสุดขั้นห้าแต่ละชิ้นลงบนถาดอาหารของเหล่านักเรียน
เหล่านักเรียนเหล่านี้กินเนื้อสัตว์อสูรไปแล้วครึ่งจิน ตอนนี้เนื้อสัตว์อสูรขีดสุดขั้นห้าคงกินได้แค่ราวหนึ่งถึงสองกรัมเท่านั้น
แต่ว่าก็นับว่าได้กิน
ถ้ากินมากขึ้นไปอีกก็ย่อยไม่ไหว
ไม่นาน จางหย่งอันก็แจกจ่ายเสร็จสิ้น
เหล่านักเรียนรู้ล่วงหน้าว่าตนเองไม่สามารถรับเลือดเนื้อที่มีพลังชี่เลือดสูงจำนวนมากได้ ดังนั้นจึงไม่ใส่ใจกับเนื้อขีดสุดขั้นห้าที่อยู่ในมือ
ถ้าพวกเขามีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น เนื้อที่กินได้ก็ย่อมเพิ่มขึ้นเอง
เหล่านักเรียนหันความสนใจไปที่นักเรียนปีสามเพียงไม่กี่คนที่อยู่ขั้นหนึ่ง
พวกเขาเหล่านั้นได้รับเนื้อขีดสุดขั้นห้าเป็นเส้นหนึ่ง
นักสู้สามารถดูดซับเนื้อเหล่านี้ได้ดีกว่าพวกเขา
ชั่วขณะหนึ่ง เหล่านักเรียนจำนวนมากก็ตั้งใจในใจว่า จะต้องฝึกฝนอย่างหนัก พยายามทะลวงเป็นนักสู้ให้เร็ว ๆ